🔃 2⃣6⃣

برای آنکه با قلب خود بتوان گفت و گو داشت، می باید تپش قلب خود را احساس کرد.

شهوت پرستی با کینه، خواهر است.

صفحه ٥٥٢

صلح همان پیروزی است.

صفحه ٥٥٣

میهن نجات یافته بود. به تصور کس نمی آمد که خود نجات دهندگان، نجات نیافته باشند.

صفحه ٥٥٤

سر و کار داشتن با زیبایی های ادب و فرهنگ برای تحمل انزوای اندیشه، در مدتی دراز کافی نیست. می باید خصال نیرومند داشت و این کالایی نیست که در ته دوات یافت شود.

اگرچه واژه های زیبا، مرد را به داشتن رفتار خوب دعوت می کند اما اگر رفتار بد باشد، واژه های زیبا او را به دروغ گویی وا می دارد.

مردم ناتوان هر گاه که منحرف شوند، همیشه دورتر از مردم نیرومند می روند.

هر مرتدی تشنه ی آن است که ارتدادش دسته جمعی باشد.

صفحه ٥٥٧

دیوانه آن کس که در غم آینده باشد. آینده شاید نباشد، اگر تو روی آن حساب کنی مغبون شده ای. هم اکنون خودت بردار، منتظر نمان که به تو بدهند. تو تن به این شگرفي داری که مانند دم طاووس پر از چشم است، تنی که با همه ی مساماتش زندگی را می گیرد.

صفحه ٥٦١

حیوان دو پای متمدن، غریزه های خونخواری خود را با بوی دروغ چاشنی می زند.

مادری که زندگی را می شناسد، منتظر این ساعت می ماند تا نرینه ی جوان از این آزمون ناگزیر که قالب را می ترکاند و کار جدا شدن او را از پیکر مادر به پایان می رساند، درگذرد.

صفحه ٥٦٣

چشمان تیزبین مارک، هیچ چیز از دورویی قهرمانانه ی امثال ژیرر و برناردن را نادیده نگذاشته بود، کسانی که برای برنده شدن در قماری که آغاز شده بود، با صلیب و با اندیشه تقلب می کردند.

هر چه پر حیله تر، نیرومندتر...

از همه ی اختراعات آدمی، خوشگل ترینش خداهای مهربان است.

صفحه ٥٦٥

این چیزها، خدایشان و ایمانشان، من باورش ندارم، بدبختی است. ولی به کسانی که باورش دارند احترام می گذارم.

صفحه ٥٦٦

هر چه هم که زشت و پست باشی، راست باش.

آنت: تحمل من بسیار است؛ هر هفت گناه، انواع هرزگی ها و حتی بی رحمی را تحمل می کنم ولی یک چیز، تنها یک چیز را نمی بخشم؛ دو رویی را. تظاهر به اعتقادی که نداری، دروغ گفتن با خود و با اندیشه ها.

صفحه ٥٦٧

📍هفت گناه: گناهان اصلی که دیگر گناهان متفرعات آن هستند در نزد مسیحیان هفت تا است: کبر، رشک، بخل، شهوت پرستی، پرخوری، خشم و تنبلی.

دولت، زندگی بچه های مردم را برمی کند و آنان نیز سر طبیعت تلافی وا می کردند. ویرانی! کاری که صلح به مانند جنگ بر عهده می گیرد. نیمی از تربیت همین است.

صفحه ٥٧٢

زن هر قدر هم که حواسش به ظرافت ها و به بوهای سالم پاکیزگی خو گرفته باشد، باز بهتر از مرد می تواند خود را با دل آشوب ترین ضرورت ها سازگاری دهد. و این را در برابر بیماری ها خوب می توان دید.

در این سرزمین، خدا برای همه ی مردم نمرده است.

تخیل آنقدر تیز پرواز نیست که پیشاپیش خیلی نگران شود.

صفحه ٥٧٣

بی شک مرزها می باید همیشه نگهبانی شود، وگرنه قرارداد ورق پاره ای بیش نیست.

صفحه ٥٨٠

پسران، مُهر صاحبان خود را بر چهره دارند، مُهر پدرانشان را که ایشان نیز خود مُهر خاندان و جامعه را بر چهره دارند.
آنان دیگر از آن خود نیستند، به آن نیروهای بی نامی تعلق دارند که از قرن ها پیش این سگ های دشت را در شهرها گرد آورده است و وادارشان نی کند که همان حرکات و همان عوعوها را تکرار کنند و همان کلبه ی اندیشه را به همان صورت دوباره بسازند.

صفحه ٥٨١

دبیرستان کارگاهی است که در آن شیوه ی کار با ماشین اندیشه آموخته می شود. پیش از همه می باید به ایشان آموخت که اندیشه های بزرگ تران را بر خود نبندند.

صفحه ٥٨١

غرور پسران در آن است که خود را در جامه ی بزرگتران جا کنند، هر چه کمتر از خود بیندیشند، بیشتر شاد و سرافرازند.
با بزرگتران نیز کار جز به همین روال نیست. اینان زمانی شکفته می شوند که از قضاوت شخصی خود که چیز پر دردسری است چشم پوشیده و به اندیشه ی کلی، به اعتقاد توده ها پیوسته اند. خواه این اندیشه ی کلی مکتب، فرهنگستان، کلیسا، دولت یا میهن نامیده شود و یا خود نامی نداشته باشد و نوع بشر باشد، غولی با چشمان بی فروغ که خردی خدایی بدو نسبت می دهند و حال که به تصادف میخزد و خرطوم پرخوری خود را در لجن های باتلاقی فرو می برد که روزی از آن به در آمد و باز او را در خود فرو خواهد برد.

صفحات ٥٨١ و ٥٨٢
#جان_شيفته_جلد_دوم
#رومن_رولان

https://t.me/hezar_khom

🔃