🔃 2⃣2⃣

با فلیپ جای ابهام و بازی های دوپهلو نبود. شیوه اش در دست دادن با کسان می خواست بگوید: "اتحاد یا جنگ؟"
به کسی کم ترین امکان قرار از راه بی طرفی نمی داد.

فلیپ بزدلان را به وحشت می انداخت. آنجا که به گمان خود پای منافع دانش یا بشریت در میان بود هیچ ملاحظه ای برای اشخاص نداشت.
او از احساساتیگری بیزار بود. بر بیماران خود دل نمی سوزاند و به آنها اجازه نمي داد بر خود دل بسوزانند. آه و ناله شان علاقه ای در او بيدار نمی کرد اما آنجا که می توانست کسی را نجات دهد، می داد.
قلبی سخت اما دست هایی نرم داشت. بیماران از او می ترسیدند و خواستارش بودند. از ثروتمندان باج می ستاند و از بی نوایان چیزی نمی خواست.

این زندگی، حال که در دسترس است بهتر که به تمامی از آن بهره بگیریم.

به عقیده ی فلیپ، زنی که می اندیشد مبل دست و پاگیری است.

صفحه ٤٣٦

چه فایده از سال ها خواستن و مبارزه کردن، وقتی که یک لحظه کافی است تا همه چیز ویران شود؟

صفحه ٤٣٩

این ایده آلیست های مهربان از بدبختی دیگران ساعت های خوشی برای خودشان فراهم می کنند، چه، انگیزه ی هیجانات هنرمندانه و نیکوکارانه ی بسیار بی زحمتی در ایشان می شود.

صفحه ٤٤١

وای اگر نوبت بیداری برسد! کینه های بی رحمانه ای روی هم انباشته می شود. بلا در کار آمدن است... چه بهتر؟ پزشکی چرک آلودشان جز در پی نگهداری بیماری ها نیست. همیشه باید به جراحی روی آورد.

فلیپ: مردم را من اینجور طبقه بندی می کنم: آنهایی که زندگی تازه می دهند، آن هایی که می کشند و آن هایی که باید کشت.

صفحه ٤٤٢

قديمي بودن برايم نشانه ی زیبایی نیست، من این را نمی پذیرم که گذشته، زمان کنونی را مسموم کند.

از همه ی ریاکاری ها، من از ریاکاری زیباشناسان بیشتر بیزارم زیرا می خواهد خشکی خود را به عنوان نجابت جا بزند.

صفحه ٤٤٤

من از سهم خودم از مبارزه هرگز گله نکرده ام بلکه از خفقانی که دچارش هستم.
سرنوشت ما زن هاست که در سردابه ها بجنگیم ولی شما در هوای آزاد، بر قله ی کوه.

صفحه ٤٤٥

آنت آزرده شد، آزرده در آن فراماسونری غریزی زن ها که هر چند با هم دشمن باشند در برابر اهانتي که مرد به یکی شان روا دارد، آن را دستبردی مشترک شمرده و اتحاد خود را باز می یابند.

من در زندگی آموخته ام که زود ببینم. زندگی می گذرد و هرگز یک لحظه دو بار به دست نمی آید. باید ن را خواست یا آن را هرگز نخواست.

انسان در خواستن غالبا اشتباه می کند، اما در نخواستن اشباهش همیشه است.

صفحه ٤٤٨

فلیپ: شما هیچ سازش پستی را نپذیرفته اید. در پی آن نبوده اید که با امکانات زنانه تان، با دل رباییتان یا با چاره جویی شرافتمندانه ی یک زناشویی سودجویانه از مبارزه بگریزید.

صفحه ٤٤٩

اگر سرنوشتی باشد، من سرنوشتم را به زور رام کرده ام.

من فرصت فکر کردن درباره ی دروغ های اجتماعی یافته ام که قشر روشنفکر به رغم آنچه خود مدعی است و آنچه از آن انتظار می رود، همیشه سگ پاسبان آن بوده است. که در خلوتکده ی هنر و اندیشه ی خود هیچ چیز را محترم نمی شمارند اما همین که از باغچه شان بیرون آمدند بسیار مودبانه کلاه خود را در برابر حماقت فرمانروا برمی دارند.

صفحه ٤٥٠
#جان_شيفته
#رومن_رولان
https://t.me/hezar_khom
🔃