🔃 🔟

خود سرزنش های عقل، انگیزه ای برای روشن کردن آرزو پدید می آورد.
آنت همه چیز را خوب می دید ولی همانگونه که با خم کردن سر و چین دادن پلک ها می توان به سطح مختلف یک منظره هماهنگی داد، آنت با آنکه ویژگی های ناپسند روژه را می دید، از چنان زاویه ای بدان ها می نگریست که از زنندگیشان می کاست، حتی دور نبود که آنت زشتی ها را در او دوست بدارد...

تو را از اینکه در حد کمال نیست دوست می دارم. اگر می دانستی چشمم نقص تو را می بیند برآشفته می شدی.

دلم می خواهد که تو نقص مرا ببینی. آنچه در من با نقص همراه است، بیش از دیگر چیزها خودِ من است. اگر تو مرا می گیری، آن را هم با من می گیری. ولی تو نمی خواهی بر آن آگاهی بیابی. کی آخر به خودت زحمت نگاه کردن به من خواهی داد؟

صفحه ۱۶۹

من از آن دخترها نیستم که از خستگی های راه پیمایی می ترسند. این خستگی ها را اگر بخواهند از من دریغ بدارند، شور و اشتهای زنده بودن را از من دریغ داشته اند.

صفحه ۱۷۲

استعداد خاص زن، همان مادر شدن است. 

صفحه ۱۷۴

به نظرم می رسد که زن در هیچ حال نمی باید همه ی زندگی اش را در عشق به فرزند غرق کند. من یقین دارم که می توان بچه ی خود را خوب دوست دشت، کارهای خانه را به درستی انجام داد، و باز چندان که باید بخشی کافی از خود را برای آنچه اساسی تر است حفظ کرد.

روژه: کسی که دوست می دارد دیگر در فکر آن نیست که چیزی از خودش را برای خود نگه دارد.

صفحه ۱۷۵

آنت: پدرم استقلال فراوانی برایم قائل می شد که من از آن سوء استفاده نمی کردم زیرا در نظرم چیزی کاملا طبیعی می نمود و جنبه ی سالمی داشت.

صفحه ۱۷۶

من از رنج ها و کارهای کسی که دوست می دارم، از وظایف زندگی مشترکمان سهم خود را شادمانه و آزادانه بر عهده می گیرم. و هر چه هم سخت تر باشند به یاری عشق ب

رایم گرامی تر خواهند بود. اما من برای این، از وظایف زندگی خاص خودم چشم نمی پوشم.

صفحه۱۷۷

حتی اگر من چنان که دلم می خواهد به یک عشق وفادار بمانم، روح من حق دگرگون شدن دارد.

این ساعتی که می گذرد، وقتی که می بینم زیباست دلم می خواهد که دیگر از آن دور نشوم. انسان از اینکه نمی تواند برای همیشه ثابت بماند آه سر می دهد.

صفحه ۱۷۸

من هرگز به فکر آن نخواهم افتاد که ارزش انتخابتان را درباره ی خودتان نفی کنم ولی آیا انصاف  است که انتخاب شما بر من تحمیل شود؟
به نظرتان آیا عادلانه نمی آید که برایم این آزادی را قائل باشید که هرگاه به قدر کافی هوا ندارم پنجره را و حتی کمی در را باز کنم؟
قلمرو کوچکی برای فعالیت داشته باشم، مصالح فکری، دوستی های خاص خودم را داشته باشم، در یک نقطه ی کره ی خاکی، در یک دایره ی افق  زندانی نمانم و سعی کنم افق خودم را گسترش بدهم، هوای دیگری نفس بکشم، مهاجرت کنم...؟؟؟

صفحات ۱۷۸ و ۱۷۹

من می خواهم که هر کدام به جای آنکه بر رشد آزادانه ی دیگری حسد برند، با شادی بدان کمک کنند. آیا شما چنین خواهید بود؟ آیا خواهید توانست به اندازه ی کافی دوستم بدارید تا مرا آزاد، آزادِ از خودتان دوست بدارید؟

آنت بر اثر نیازش به راستی و ترسش از فریب دادن، همیشه گرایشی بدان داشت که در آنچه از اندیشه هایش که می توانست بیشتر زننده بنماید مبالغه کند.

صفحه ١٧٩

عهد و پیمان عاشقان همه باد هواست!‌  برای چه خست نشان دهیم!

روژه بیش از آن از خویشتن پُر بود که بتواند زنان را که با ایشان سر و کار داشته بود خوب بشناسد.

صفحه۱۸۰
#جان_شيفته
#رومن_رولان

🔃

https://t.me/hezar_khom