□ زادروز فروغ فرخزاد، شاعر بزرگ معاصر
فروغ در آن دوره از نظر شخصی یک پدیده بود، کسی که کمی ادایی به نظر میرسید و موقع حرف زدن سینشین میزد. طوری که تا سالها هر دختر روشنفکری یا هر دختری که میخواست قدم به وادی روشنفکری بگذارد، مثل فروغ حرف میزد و خیلی از اداهای فروغ را درمیآورد. در واقع شکل حرف زدن فروغ، معنیاش شده بود زن روشنفکر و دختر روشنفکر بودن. یادم هست تقریباً تمام دختران و زنان روشنفکر تهرانی یک طوری سینشین میزدند؛ به تلویزیون هم که میرفتی همه سینشین میزدند و ادای فروغ را درمیآوردند.
فروغ سبکسریهایی داشت که معلوم بود عمیق نیست و انتخابشده است. این سبکسریها در قبال سگرمههای درهم یک جامعهٔ جدی و بیش از حد اخلاقی یا اخلاقینما انتخاب شده بود. این سبکسریها نه برای ریشخند جمع، که برای سبک گرفتن جمع بود، جمعی که همه ــ در ظاهر ــ مسئول، متعهد، اخلاقی و اجتماعی بودند.
از سخنان بهرام بیضایی در گفتگو با ناصر صفاریان
#ازکتاب آیههای آه: ناگفتههایی از زندگی و کار فروغ فرخزاد | ناصر صفاریان
https://t.me/hezar_khom
Post #1517
261