اسکار وایلد (۱۶ اکتبر ۱۸۵۴ – ۳۰ نوامبر ۱۹۰۰)
اختصاصی کتابخانه‌ی هزارخُم 

«هنر، سطح و نماد است؛ آنان که به زیر سطح می‌روند، مسئولیت مخاطره را خود بر دوش دارند.» / دیباچه‌ی «تصویر دوریان گری»

اسکار فینگال اُفلاهرتی ویلز وایلد در دوبلین زاده شد و در پاریس درگذشت. او نویسنده، نمایشنامه‌نویس و منتقد ایرلندی و از چهره‌های شاخص جنبش زیبایی‌گرایی (Aestheticism) در اواخر سده‌ی نوزدهم بود. آثار و اندیشه‌ی او را باید در تقابل با فایده‌گرایی بورژوازی و اخلاق نمایشی عصر ویکتوریا فهمید.
#وایلد زیبایی را نه ابزاری اخلاقی که حوزه‌ای مستقل می‌دانست و در نوشته‌های خود، فضیلت و گناه، پاکدامنی و خطا، و حقیقت و نقاب اجتماعی را به بحث می‌گرفت.
در رمان «تصویر دوریان گری» (۱۸۹۰) این مسئله به شکلی جدی مطرح می‌شود: جاودانگی زیبایی و پنهان ماندن فساد در پرتره. این اثر را می‌توان تحلیل وسواس انسان مدرن با ظاهر و نقد جدایی زیبایی‌شناسی از وجدان اخلاقی دانست.
در نمایشنامه‌هایی مانند «بادبزن خانم ویندرمیر» و «شوهر دلخواه و زن بی اهمیت» یا «اهمیت ارنست بودن» با طنز و دیالوگ‌های دقیق، ریاکاری طبقات متوسط و اشراف ویکتوریایی نقد می‌شود. «سالومه» اسطوره‌ای انجیلی را به تراژدی‌ای شاعرانه تبدیل می‌کند. وایلد در داستان‌های کوتاهی مانند «شاهزاده‌ی خوشبخت»، «بلبل و گل سرخ» و «غول خودخواه» تمثیل‌هایی درباره‌ی رنج مشترک بشری و معنای زیبایی شکل می‌گیرد.

زندگی وایلد در سال ۱۸۹۵ با محاکمه و محکومیت به دو سال زندان با کار سخت، به دلیل رابطه‌اش با لرد آلفرد داگلاس، دگرگون شد. «ناله‌هایی از زندان ردینگ» و نامه‌های زندان از مهم‌ترین متون این دوره‌اند. پس از آزادی، شکسته و بیمار به فرانسه رفت و سه سال پایانی عمر را در تنهایی و فراموشی گذراند.

میراث وایلد شامل نقد قراردادهای اخلاقی و اجتماعی، تحلیل تناقض‌های انسان مدرن، و تأثیر بر ادبیات و نقد سده‌ی بیستم است.

به مناسبت ۱۶ اکتبر، سالروز تولد این نویسنده، «کتابخانه‌ی هزارخُم» کالکشنی جامع از معرفی و بررسی آثار او همانند «تصویر دوریان گری» و «سالومه» تا نمایشنامه‌ها، داستان‌های کوتاه، شعرها و نامه‌های زندان را گرد آورده است.

✍ادمین #زهرا_م

https://t.me/hezar_khom/9308?single