📗وقتی بدن نه می‌گوید
👤گابور ماته
📝خلاصه‌فصل هشتم: این اتفاق نتیجه‌ی خوبی خواهد داشت8⃣

سفری به اعماق تن و روان مردان، جستجویی در توده‌های بدخیمِ پروستات و بیضه. این در این بخش نشان داده شده که چگونه رنج‌های پنهان، هورمون‌ها و سرکوب عواطف، سرنوشت بیولوژیکی انسان را رقم می‌زند و آیا شیوه‌های تهاجمی پزشکی و غربالگری‌های شتاب‌زده، ناجی انسان‌اند یا در بسیاری مواقع، تنها سایه‌ی سنگین استرس و اضطرابِ بیمارگونه را بر تنِ رنجورِ بیماران سنگین‌تر می‌کنند؟ بسیاری از سلول‌های سرطانی پروستات سیری بسیار کند دارند و چه بسا مردانی که با وجود داشتن سلول‌های خاموش در بافت خود، سال‌ها در سلامتی زیسته و در نهایت بر اثر علتی دیگر به دیدار مرگ می‌روند، بی‌آنکه تن به تیغ جراحی و درمان‌های تهاجمی داده باشند.
#​ماته بر اساس شواهد علمی، کوشیده پیوندی میان تعادلات هورمونی، به‌ویژه تستوسترون، و ساختار روان‌شناختی مردان برقرار کند: استرس‌های مزمن، سرکوب خشم، ناتوانی در بیان احساسات و تن دادن به الگوهای توانفرسای زندگی، محورهای عصبی و هورمونی را به آشوب کشیده و سیستم ایمنی را در پاسداری از بدن، ناتوان می‌سازند.
ماته، برای تجسم این حقیقت، دست به دامنِ سرگذشت‌های ملموس و پرمعنای دو مرد می‌شود:
​نخست، داستان زندگی لنس آرمسترانگ، قهرمان نام‌آشنای دوچرخه‌سواری که بدنش در جوانی میزبان سلول‌های سرطانی بیضه بود. او در کودکی، در خانه‌ای پر از خشونت و زیر سایه‌ی سنگین ناپدری خشن و انضباط‌های كوبنده بزرگ شده بود؛ مردی که کوچک‌ترین واکنش او با تنبیه بدنی و خشونت پاسخ داده می‌شد. لنس آموخته بودبرای حفظ بقا، خشم و آسیب‌های روحی‌اش را فرو بخورد، دردها را انکار کند و با وجود زخم‌های درونی، همچنان به جلو بتازد و بار سنگین انتظارات را به دوش بکشد.
​دوم، سرگذشت فرانسیس، مردی که در سی‌وپنج‌سالگی به سرطان پیشرفته‌ی بیضه مبتلا شد. فرانسیس نیز کودکی مالامال از انزوا، احساس گناه و کمبود محبت را از سر گذرانده بود. او در زندگی زناشویی و روابط خود، همواره کوشیده بود با سرکوب کامل نیازهای عاطفی و خواسته‌های خویش، رضایت دیگران را جلب کند و بار سنگین مراقبت و فداکاری را به تنهایی به دوش کشد. هنگامی که بیماری سایه شوم خود را بر تنش انداخت، در برابر درمان مقاومت می‌کرد و انگار در ناخودآگاه خویش، تن‌دادن به مرگ را بهانه‌ای برای رهایی از این رنج می‌دانست.
​به باور ماته، بیماری بازتابی است از تنِ خسته‌ای که زیر بارِ سال‌ها انکار، سرکوب عواطف، و تلاش افراطی برای راضی نگه داشتن دیگران، از پای درآمده است و رهایی و شفای واقعی، در گروِ تغییر نگرش، شناخت خویشتن و مراقبت از روان و تنِ خویش است.


#وقتی‌بدن‌نه‌می‌گوید
#گابور_ماته
✍ادمین #زهرا_م

https://t.me/hezar_khom/13631