پائولو و فرانچسکا دا ریمینی
دانته گابریل روزِتی
نقاش و شاعر انگلیسی، از بنیان‌گذاران انجمن «برادران پیشارافائلی»
تکنیک: آبرنگ روی کاغذ (به‌صورت سه‌لتی)
سال خلق: ۱۸۶۷ میلادی
محل نگهداری: نگارخانه‌ی تیت بریتانیا، لندن

نقاشی، برگرفته از سرودِ پنجم «دوزخ» دومین بخش از #کمدی‌الهی دانته آلیگیری است و داستانِ غم‌انگیزِ عاشقانِ جاودانِ دوزخ، «پائولو» و «فرانچسکا» را مصور می‌کند. روزِتی، لحظه‌ی بوسه‌ی ممنوعه‌ی آن‌ها در زمانِ حیات را به تصویر کشیده است؛ لحظه‌ای که آن‌ها در کنارِ پنجره‌ای با شیشه‌های رنگی، با کتابی از داستانِ عاشقانه‌ی «لانسلوت» در دامان، در گرمایِ اشتیاق، سرنوشتِ ابدیِ خود را رقم می‌زنند. روزِتی با سبکِ پیشارافائلی و رنگ‌هایِ غنیِ خود، بر جنبه‌هایِ انسانی، احساسی و رمانتیکِ این عشقِ ممنوعه تأکید دارد و از نمایشِ خشونتِ صحنه‌ی قتلِ آن‌ها که در آثارِ دیگرِ هنرمندان دیده می‌شود، اجتناب کرده.

💎ادمین #زهرا_م
https://t.me/hezar_khom