مجسمه‌ی اوگولینو و پسرانش
شاهکاری از ژان باپتیست کارپو، در دهه‌ی ۱۸۶۰ پدید آمد و در موزه‌ی متروپولیتن نیویورک، تصویرگرِ تلخ‌ترین فرازِ #کمدی‌الهی است. کارپو سراغ سرود سی‌وسوم «دوزخ» رفته: دانته و ویرژیل، در سردترین نقطه‌ی دوزخ، با کنت اوگولینو روبه‌رو می‌شوند. اوگولینو در برجی زندانی شده و با فرزندانش در چنگالِ گرسنگی به ورطه‌ی جنون افتاده و کارپو، این تراژدی را در سنگِ مرمر جاودانه ساخته. اوگولینو، در وحشتِ پدرانه و غریزه‌ی بقا، در نبردی خاموش، دستانش را بر شکمِ خالی فشار می‌دهد و پسرانش، با چشمانی پر از هراس به او می‌نگرند. این اثر یکی از درخشان‌ترین مجسمه‌های رمانتیسم است که در آن، درد، به زیبایی بدل می‌شود و سنگ، به تصویری از تاریک‌ترین اعماقِ وجودِ انسان.
💎 ادمین #زهرا_م
https://t.me/hezar_khom
Post #13346
414
- ❤ 13
- 💔 2
- 👍 1