🌏جستار۸: «آبی دوردست»
«فیلم‌ها همان‌قدر که محصول روشنایی‌اند محصول تاریکی نیز هستند... بدون آن تاریکی‌ها، فقط تصاویری محو می‌ماند. به عبارت دیگر، یک فیلم کامل حاوی نیم یا یک ساعت تاریکیِ مطلقی است که نادیده می‌ماند. اگر بتوانی تمام آن تاریکی‌ها را جمع بزنی، می‌بینی تماشاچیان داخل سالن دسته‌جمعی به اعماقِ شبی خیالی زل زده‌اند. این همان سرزمین ناشناختهٔ فیلم‌هاست، همان قارهٔ تاریک روی هر نقشه».
صص۱۷۶_۱۷۵
فیلم، درست مانندِ نقشه‌هایِ کهن، از «نور» و «روشنایی»آنچه نشان داده می‌شود و «تاریکی» نچه نادیده می‌ماند شکل گرفته است. «تاریکیِ مطلق» که در هر فیلمی «نیم یا یک ساعت» از آن را تشکیل می‌دهد، «سرزمینِ ناشناختهٔ فیلم‌ها» و «همان قارهٔ تاریک روی هر نقشه» است. #سولنیت با این قیاس، «نادیده‌ها» «ناشناخته‌ها» و «تاریکی‌ها» را بخشی از «تمامیتِ» اثر می‌داند. همان‌گونه که نقشه‌هایِ کهن با «سرزمین‌های ناشناخته»ی خود، به «شناختِ حدودِ دانش» کمک می‌کردند، فیلم‌ها نیز با «تاریکیِ مطلق» خود، به «خیال‌پردازیِ تماشاگر» دامن می‌زنند و او را به سفری در «اعماقِ شبی خیالی» فرا می‌خوانند.
💎ادمین #زهرا_م
https://t.me/hezar_khom
Post #13197
660
- ❤ 8