هرمان هسه یه جمله داره که وقتی خوندمش آروم گرفتم: «درخت‌ها برایِ من مقدس‌ترین آموزگارانند. آن‌ها وقتی می‌ایستند، تمامِ جان‌شان را در خود دارند. آن‌ها چیزی را نمی‌خواهند، جز آنچه هستند».
چقدر ما آدم‌ها برعکسِ درخت‌ها رفتار می‌کنیم! همیشه یه جایِ دیگه‌ایم؛ یا در حسرتِ دیروز، یا در اضطرابِ فردا. هیچ‌وقت "تمامِ جان‌مان" را در لحظه‌یِ حال نمی‌گذاریم.
شاید اگه یاد بگیریم فقط باشیم، بدونِ تقلا برایِ متفاوت‌بودن، بدونِ دویدن برایِ رسیدن به مقصدهایِ خیالی، زندگی خیلی ساده‌تر و البته زیباتر می‌شد. کاش می‌شد یک‌بار، مثلِ یک درخت ایستاد و به تماشایِ دنیا نشست...
https://t.me/hezar_khom
Post #12839
1.14K
- ❤ 17
- 👍 5
- 👏 1
- 🙏 1