کتاب #فلسفه_تنهایی

خلاصه ای از #فصل_اول

"جوهر تنهایی "

حالا دیگر کل اعتقادم در زندگی مبتنی بر این باور است که تنهایی پدیده ای نادر و غریب ، مختص من و یک مشت آدم شبیه من نیست، بلکه واقعیتی محوری و گریز ناپذیر در هستی بشری است . اگر به معاینه لحظات ، افعال ، و گفتارهای آدم های جورواجور بنشینیم و نه فقط غم و شور بزرگترین شاعران ، بلکه ناخشنودی عظیم آدمهای معمولی، آنگونه که از فحش ها و نفرین ها و ناسزاهای و توهین ها و دیگر کلمات درشت و  خشنشان بر می آید که الی الابد گوش هایمان به هنگام عبور از کنار فوج فوج آدمها در خیابان ها می خراشد میبینیم یک چیز در عذابند .همه شان در نهایت از تنهایی است که می نالند .#توماس_وولف #آن_سوی_تپه_ها

در این فصل راجع به "تنهای و تنها بودن " ، " تنهایی و معنای زندگی " ،  " شکل های تنهایی " و " تنهایی و سلامت " صحبت شده است .


🔹️"تنهای و تنها بودن "
"تنهایی " چه از نظر منطقی چه از نظر تجربی،ربطی به "تنها بودن" ندارد . آنچه درباره ی تنهایی مهم است شمار افرادی نیست که دور و بر آدم هستند ، بلکه احساسی است که فرد از رابطه اش با دیگران دارد.
می توان گفت : همه ی افراد  در درک و تجربه ی جهان تنهایند. وقتی داریم در میان صدها تن دیگر به یک سخنرانی گوش می دهیم به یک معنا با کلماتی که می شنویم تنها هستیم .در کنسرتی بزرگ تنها هستیم چون درک تجربه ی شخص خود ما از آن موسیقی است. میان شکل های مختلف " تنها بودن " بسته به ارتباط اشخاص تفاوت گذاشت ، افرادی هستند که همه ی اوقاتشان را در "تنهایی به سر می برند بی آنکه احساس تنهایی کنند و از آن رنج ببرند و دیگرانی هستند که سخت احساس" تنهایی " می کنند هر چند اکثر اوقات در احاطه ی دوستان و خویشاوندان هستند .یعنی افرادی که احساس تنهایی می کنند از اینکه روابط کافی با دیگران نداشته باشند هراسانند و درنتیجه دنبال شکست در روابطشان می گردند و همین خودش به روابطشان با دیگران آسیب می رساند و تنهایی شان را بیشتر می کند و در نتیجه فرد در موقعیت های اجتماعی هم  رو به محافظه کاری و احتیاط می آورد .

🔹️"تنهایی و معنای زندگی "
این مساله  واقعیتی است که تنهایی مزمن با احساس" بی معنایی" از زندگی مرتبط هستند . زندگی کردن در دنیایی که بود و نبود ما در آن مطلقاً برای هیچ کس هیچ اهمیتی نداشته باشد غیر قابل تحمل است .ناکامی ما در جلب توجه دیگران برای رابطه خودمان با خودمان هم ویرانگر است ." تنهایی" که در" تنهایی" زندگی می کنند تصور درستی از خودشان ندارند و در داوری کارهایی که کرده اند به راه اغراق می روند و در داوری صدماتی که متحمل شده اند نیز به همچنین .
می توانیم بگوئیم که انسان ها به دنبال زندگی در اجتماعات هستند ، امّا از این حکم این نتیجه به دست نمی آید که میل به خلوت و تنهایی " غیر طبیعی " است یا گذراندن اوقات زیاد در تنهایی برای شخص لزوماً بد است .اینها بستگی به نحوه ی ارتبلط شخص با موقعیت هایش دارد..

🔹️"شکل های تنهایی "
"تنهایی مزمن" که فرد همواره روابط کافی با دیگران ندارد و از این مساله دائما رنج می برد. "تنهایی موقعیتی" بر اساس تغییراتی که در زندگی پدید می آید نظیر مرگ یکی از دوستان یا اعضای خانواده، یا زمانی که روابط عاشقانه پایان می گیرد ، " تنهایی گذرا "هر لحظه می تواند به سراغمان بیاید ، چه زمانی که در یک مهمانی شلوغ هستیم چه وقتی درخانه تنها هستیم .

🔹️"تنهایی و سلامتی "
"تنهایی" علیرغم اینکه در رسانه های جمعی به عنوان یک مشکل عمومی مطرح می شود ولی به خودی. خود نباید یک بیماری به حساب آورد .امّا درست همانطور که احساس " ترس " می تواند رشد کند و به حد بیماری برسد و قدرت عمل را مختل کند.. " تنهایی " هم در حالت شدید و افراطی می تواند عواقب وحشتناکی برای سلامتی جسمی و روحی فرد داشته باشد.

ادامه دارد .....