دل تنگی‌هایِ آدمی را
باد ترانه‌ای می‌خواند
رؤیاهایٓش را آسمانِ پُر ستاره نادیده می‌گیرد
و هر دانۀ برفی،
به اشکی نریخته می‌مانَد...

سکوت
سرشار از سخنانِ ناگفته است
از حرکاتِ ناکرده
اعتراف به عشق‌هایِ نهان
و شگفتی‌هایِ بر زبان نیامده
در این سکوت
حقیقتِ ما نهفته است
حقیقتِ تو و من...!

شاعر: #مارگوت_بیکل
برگردانِ : #احمد_شاملو ــ محمد زرین بال
مجموعه آثارِاحمدشاملو. دفترِ دوم. ترجمه ها. صفحۀ : ۵۰۱

https://t.me/hezar_khom