📚«کتابخوانه»ی هزارخُم | «کتابخوانه»ی هزارخُم: “از دردی از پا در افتاده بود که خودش آن را دلتنگی می‌نامید، دلتنگی به ه…”

از دردی از پا در افتاده بود که خودش آن را دلتنگی می‌نامید، دلتنگی به همان معنای نیرومندی که این واژه در آثار کورنی یا در نامه‌های سربازانی دارد که سرانجام خود را می‌کشند، چون دلشان برای نامزد یا روستایشان بیش از اندازه تنگ می‌شود.

درجستجوی زمان از دست رفته،مارسل پروست،ترجمه مهدی سحابی، نشر مرکز،طرف گرمانت ۱،ص ۳۵

پ.ن ۱: پیر کورنی، درام نویس فرانسوی در قرن هفدهم (پایه‌گذار تراژدی فرانسوی).

پ.ن ۲: پروست می‌توانست تنها به کورنی اشاره کند و بس، اما او دلتنگی را در نامه‌های سربازان هم پیش می‌کشد و اندکی بسط می‌دهد، یکی از دلایل خلق شاهکار او و طولانی شدنش، همین توجه و احترامش به انسانهای معمولی و توصیف گسترده‌ی موقعیت‌های مختلف آنهاست، که شاید خالق آثاری نباشند، اما از آنچه مایه‌ی خلق آثار هنرمندان می‌شود، نه تنها خالی نیستند، چه بسا سرشارتر نیز باشند.

🎵Gabriel Fauré — Pavane, Op

https://t.me/hezar_khom