زندگی‌نامه
مارسل پروست

با نام کامل والنتین لویی ژرژ اوژن مارسل پروست، در ۱۰ ژوئیه ۱۸۷۱ در پاریس در خانواده‌ای ثروتمند، فرهیخته و بسیار علاقه‌مند به هنر متولد شد. پدرش، آدرین پروست، پزشکی مشهور و استاد دانشگاه بود؛ مردی با نظم و انضباط بسیار. مادرش، ژان پروست، که از خانواده‌ای یهودی و ثروتمند از منطقه آلزاس بود، زنی اهل ادبیات و موسیقی بود. او بود که زبان فرانسه را با تمام ظرافت‌هایش به مارسل آموخت و اولین خواننده‌ی جدی نوشته‌هایش شد. #پروست بعدها بارها گفت که «زبان مادری را بیشتر از مادرم یاد گرفتم تا از پدرم».
مارسل از کودکی به بیماری آسم بسیار شدید مبتلا بود؛ بیماری که تمام عمرش را تحت تأثیر قرار داد. این بیماری او را مجبور می‌کرد ساعت‌ها در اتاقش بماند و همین انزوا، به تدریج باعث شد به دنیای کتاب‌ها، صداها، بوها و خاطرات پناه ببرد. در نوجوانی، خانواده‌اش تابستان‌ها را به شهر ایلوئیل می‌رفتند. این شهر بعدها الهام‌بخش شهر خیالی «کومبره» در رمان بزرگ او شد. مارسل در همین سال‌ها اولین نوشته‌های ادبی خود را ثبت کرد و معلمانش از همان ابتدا استعداد او را استثنایی می‌دانستند.
در جوانی، پروست به محافل ادبی و اجتماعی پاریس راه یافت. این محافل، جایی بود که نویسندگان، نقاشان، موسیقی‌دانان، اشراف و روشنفکران گرد هم می‌آمدند. او مجذوب این فضا شد و بعدها بسیاری از شخصیت‌های این دوره را با دقتی فوق‌العاده و با نگاهی طنزآمیز در رمانش بازآفرینی کرد. در این سال‌ها، پروست نوشتن نقدهای ادبی، ترجمه آثار «جان راسکین» و تجربه در عرصه ادبیات را آغاز کرد، اما هنوز به نویسندگی رمان روی نیاورده بود.
مرگ مادرش در سال ۱۹۰۵ ضربه‌ای سنگین به او وارد کرد. خانه‌ی بزرگ خانوادگی را از دست داد، دوستی‌هایش کمرنگ شد و بیماری‌اش شدت گرفت. با این حال، در همین دوره‌ی تاریک بود که پروست تصمیم گرفت به جای زندگی کردن، «نوشتن» را انتخاب کند. او به اتاقی کوچک نقل مکان کرد و دیوارهای آن را با چوب‌پنبه پوشاند تا از سر و صدا در امان باشد. این مکان بعدها به «اتاق پروست» معروف شد. در این اتاق، او شب‌ها از نیمه‌شب تا صبح می‌نوشت، استراحت می‌کرد و دوباره نوشتن را ادامه می‌داد. در همین اتاق بود که پروست نوشتن بزرگ‌ترین رمان قرن بیستم را آغاز کرد؛ پروژه‌ای که در نگاه اول غیرممکن به نظر می‌رسید: #در_جستجوی_زمان_از_دست_رفته. این اثر هفت جلدی فقط یک رمان پیچیده نیست، بازآفرینی کامل مفاهیمی مانند زمان، حافظه، عشق، حسادت، جامعه و تحول درونی انسان است. هسته‌ی مرکزی رمان، قدرت «خاطره ناخواسته» است: چگونه یک بو، یک مزه یا یک صدای خاص می‌تواند گذشته را زنده کند و وجود انسان را دگرگون سازد.
او در سال ۱۹۱۳ اولین جلد این رمان، با نام «طرف خانه سوان» را با هزینه شخصی خود منتشر کرد، چون ناشران از چاپ آن خودداری کرده بودند. اما کتاب به سرعت توجه منتقدان را جلب کرد. با انتشار جلد دوم، او برنده جایزه معتبر گنکور شد و مسیر موفقیتش هموار گردید. پروست، نقطه عطفی در ادبیات جهان به شمار می‌رود. کمتر نویسنده‌ای نتوانسته است تجربه درونی انسان را با این میزان از دقت و زیبایی ثبت کند. رمان او یک «تجربه انسانی» کامل است؛ تجربه رویارویی با زمان، عشق، از دست دادن، هنر و خودآگاهی. در سال‌های آخر، سلامتی پروست به شدت رو به وخامت گذاشت و تقریباً تنها می‌توانست بنویسد و استراحت کند. با این حال، هرگز نوشتن را متوقف نکرد. او در ۱۸ نوامبر ۱۹۲۲ بر اثر بیماری ذات‌الریه و آسم درگذشت. جلدهای پایانی رمان بزرگش پس از مرگ او، از روی نسخه‌های اصلاح‌شده‌اش منتشر شدند.

نوشته‌های پروست بر سه پایه اصلی استوار است:
استفاده از جملات بلند، موسیقایی و روان‌کاوانه
تغییر نگاه به زمان از خطی به درونی و ذهنی
تبدیل واقعیت به جهانی رویایی از طریق حافظه و ادراک
هدف او از نوشتن، «بازسازی زندگی» بود؛ نه آن‌گونه که در بیرون رخ می‌دهد، بلکه آن‌گونه که در درون ما جریان دارد.

#مارسل_پروست
#رمان
#درجستجوی‌زمان‌ازدست‌رفته

#ادمین‌پیج

https://t.me/hezar_khom/10199