مرگِ دهلوی؛ غروبِ یک سده آرمان‌گرایی در موسیقی ایرانی

ماجرای کهنهٔ عدمِ اعطای مجوزِ انتشار برای اپرای «مانا و مانی» در سال‌های دور به‌خاطرِ وجودِ صدای ممنوعه در آن بر اساسِ قوانینِ نهادهای فرهنگیِ مسئول، و دلشکستگیِ خالقِ این اثر از «اتفاقِ افتاده» که آن را تا پایانِ عمر نپذیرفت، هنوز خاطرِ دوستدارانش را رنجور دارد، حالا بعد از مرگ‌اش زمزمه‌هایی شنیده می‌شود که گویی گفته باشد: «کسی یا کسانی را هرگز نبخشیده و نخواهد بخشید» و مسلّم است که کالبدشکافیِ این «دل‌شکستگی و خودسوزی»، چیستی و چگونگی‌اش نیز، باری از این فقدانِ ناگوار سبُک نمی‌کند؛ اما به آن‌ها که می‌گویند: «هیچ اتفاق عجیبی نیفتاده و او به خواستِ شخصی‌اش بیست و چندسال از حیاتِ خود را به مداومت در تنهایی و افسردگی و بیماری گذرانده و سرانجام تسلیم مرگ شده»، چه باید گفت، نمی‌دانم. بگذریم.
harmonytalk.com/id/24989
t.me/HarmonyTalk