«تفضلی: تک‌زبانی موسیقی‌ را‌ به‌ محاق‌ می‌برد»
در فاصله سال ۱۴۰۳ تا امروز چندین بار نام محمدرضا تفضلی آهنگساز و عضو هیات علمی دانشکده موسیقی دانشگاه هنر ایران به عنوان آهنگساز در ارکسترهای مختلف آمده است. سال ۱۴۰۳ بخشی از سوئیت دنا به آهنگسازی او با ارکستر ملی اجرا شد، در سال ۱۴۰۴ هم اجرای همین اثر به صورت کامل با ارکستر میترا و در همان سال اجرای سمفونی واگویه‌های تفضلی با ارکستر سمفونیک تهران روی صحنه رفت. اخیرا و در مرداد ماه سال جاری هم اجرای الژی برای ارکستر زهی با ارکستر ویوُ (Vivo) را به آهنگسازی او شاهد بودیم. تفضلی در آثار خود زبان‌های متنوعی را آزموده است. از زبان نئوتنال و گاه آتنال قرن بیستم گرفته تا زبان کاملا تنال. اما در عمده آثار او ترکیب الحان ایرانی با زبان نئوتنال نیمه اول قرن بیستم بیشتر از همه به چشم می‌خورد. در ادامه به بهانه روی صحنه رفتن «الژی» توسط ارکستر “Vivo” با او درباره فعالیت‌ها و فضای آثارش گفت‌وگو کردیم، که در ادامه می‌خوانید.

harmonytalk.com/140451
harmonytalk.com/140454
harmonytalk.com/140456
harmonytalk.com/140458
harmonytalk.com/140459
@HarmonyTalk