هیچ تصویر واحدی نمی‌تواند نمایندۀ تمام «زن، زندگی، آزادی» باشد. هیچ قهرمان واحدی نمی‌تواند حامل تمام تاریخ آن باشد. و هیچ آرشیوی نمی‌تواند ادعا کند که حافظه را کامل کرده است. آینده بدون حافظه ساخته نمی‌شود. اما حافظه نیز چیزی ثابت و آماده نیست؛ حافظه ساخته می‌شود، تمرین می‌شود و بین اذهان و آدم‌ها گردش می‌کند. شاید امروز، در میانۀ خستگی، جنگ، فقر، خشونت و پراکندگی، و در عین حال تلاش جامعه برای ادامه‌ دادن، جسور ماندن و امیدوار بودن، سوال این باشد که چگونه دوباره و چندباره به یاد بیاوریم کنار هم بمانیم و از گذشته مراقبت کنیم؟ و چگونه آنچه را زمانی تخیل کردیم در زندگی روزمره ادامه دهیم، تا از دل حافظه، امکان جهانی دیگر همچنان گشوده بماند؟ بگو زن. بگو زندگی. بگو آزادی.

https://harasswatch.com/news/2655/