🟠 دیدبان آزار: صدها زن در دهلی گرد هم آمده‌اند تا در اعتراض به تجاوز به یک دختر ۱۷ ساله در نزدیکی محوطه دانشگاه دهلی، دست به اعتراض بزنند. این یکی از چندین تجمع اعتراضی است که طی هفته گذشته در پایتخت هند برگزار شده است. سه مرد که خود را مأمور پلیس جا زده بودند، یک دختر ۱۷ ساله را در یک پارک عمومی در مرکز پایتخت، مورد تجاوز گروهی قرار دادند. این واقعه برای مردم هند، یادآور تجاوز گروهی و قتل یک دانشجوی ۲۳ ساله رشته فیزیوتراپی در سال ۲۰۱۲ است؛ حادثه‌ای که در داخل هند موجی از اعتراضات سراسری به راه انداخت و در نهایت به تصویب قوانین سخت‌گیرانه‌تر برای مقابله با خشونت جنسی منجر شد.

🟠 موارد جدید تجاوز جنسی در هند بار دیگر بحث‌ها درباره امنیت زنان را بالا آورده و این پرسش را مطرح کرده است که چرا اصلاحات گسترده قانونی و مجازات‌های سنگین‌تر نتوانسته‌اند از میزان خشونت جنسی بکاهند. در واکنش به این سیاست‌ها، دانشجویان دانشگاه دهلی در روزهای اخیر در اعتراض به ناامن بودن فضاهای عمومی به خیابان‌ها آمدند. آنان خواستار افزایش روشنایی خیابان‌ها، ایجاد سرویس‌های بهداشتی قابل استفاده، تأمین مسکن و افزایش بورسیه‌های تحصیلی برای دانشجویان زن شدند.

🟠 پس از این حوادث، واکنش مقام‌ها بیشتر به محدود کردن رفت‌وآمد زنان معطوف شد. در دهلی دسترسی به برخی پارک‌های عمومی محدود شد و کالج دخترانه «لیدی شری رام» برای مدت کوتاهی کلاس‌های خود را به شکل آنلاین برگزار کرد. زنان در بیهار نیز به مجله «آوت‌لوک» گفتند که حادثه جَمویی به افزایش فشارهای خانوادگی و کنترل بیشتر زندگی آنان منجر شده است. منتقدان می‌گویند این واکنش‌ها الگویی تکراری را نشان می‌دهد: پس از انتشار هر خبر مربوط به خشونت جنسی، از زنان خواسته می‌شود پوشش خود را تغییر دهند، زودتر به خانه بازگردند، از مکان‌های خاص دوری کنند یا رفتار خود را محدود کنند. در نتیجه، مسئولیت جلوگیری از خشونت از متجاوزان و نهادهای مسئول به قربانیان بالقوه منتقل می‌شود. وِدایانا، دانشجوی ۲۰ ساله کالج لیدی شری رام، گفت بستن پارک‌ها راه‌حل نیست. به گفته او، اگر مسئولان برای امن و قابل استفاده کردن این فضاها اقدام نکنند، عملاً این پیام را می‌فرستند که پارک‌ها فقط برای مردان هستند.

🟠 کاویتا کریشنان، فعال فمینیست، این روند را یکی از گسترده‌ترین شکل‌های خشونت جنسیتی در هند توصیف کرده است. به گفته او، به‌جای بررسی ریشه‌های اجتماعی خشونت جنسی، نقش ساختارهای مردسالار و ضرورت آموزش و تغییر رفتار مردان، زنان وادار می‌شوند فضای کمتری در جامعه اشغال کنند. مینا کانداسامی، نویسنده فمینیست هم گفته است کنترل زنان برای مقامات آسان‌تر است، چون هزینه نهادی چندانی ندارد و به خانواده‌ها این پیام را می‌دهد که دولت در حال مدیریت بحران است. به گفته او، مخاطب اصلی این سیاست‌ها زنان جوانی نیستند که احساس ناامنی می‌کنند، بلکه سایر اعضای جامعه‌اند.

🟠 بر اساس تازه‌ترین آمار رسمی موجود، هند در سال ۲۰۲۴ به‌طور میانگین روزانه ۸۰ مورد تجاوز جنسی را ثبت کرده است. این رقم در مقایسه با سال ۲۰۱۲، یعنی آخرین سال پیش از اجرای قوانین سخت‌گیرانه‌تر، حدود ۶۸ مورد در روز بوده است. فعالان می‌گویند شمار واقعی موارد تعرض و خشونت جنسی احتمالاً بسیار بیشتر از این آمار است، زیرا بسیاری از قربانیان هرگز شکایت خود را ثبت نمی‌کنند.

🟠 فعالان حقوق زنان می‌گویند تغییرات قانونی، که از جمله شامل گسترش تعریف جرایم جنسی و وضع مجازات‌های سنگین‌تر برای تجاوز بود، نتوانسته به اندازه کافی از وقوع این جرایم جلوگیری کند. یوگیتا بهایانا، فعال حقوق زنان می‌گوید: «هیچ‌کس روی راه‌حل واقعی، یعنی تغییر نگرش و طرز فکر، کار نمی‌کند. هنوز این ذهنیت وجود دارد که اگر زنی شب‌هنگام بیرون از خانه باشد، تقصیر خودش است. یا اینکه مردان خود را محق می‌دانند زنان را کنترل کنند، مثلاً وقتی زنی را در کنار مرد دیگری می‌بینند. اینکه جامعه هنوز چنین طرز فکری دارد، واقعاً تکان‌دهنده است.»

🟠 بر اساس یک نظرسنجی از بیش از چهار هزار زن در دهلی نو و بنگلور، ۶۵ درصد زنان در دهلی نو و ۲۹ درصد زنان در بنگلور گفته‌اند که طی یک سال گذشته در فضاهای عمومی مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند. یک مطالعه دیگر که در سال ۲۰۲۴ در هند و پاکستان انجام شد نیز نشان داد آزادی رفت‌وآمد زنان همچنان بسیار محدود است و تحرک آنان عمدتاً به تحصیل، اشتغال یا انجام کارهای مراقبتی بدون دستمزد وابسته است. در این مطالعه، رفت‌وآمد برای تفریح و لذت بردن تقریباً جایی در زندگی روزمره زنان ندارد.

‍@harasswatch