آنچه در شهریور سال ۱۴۰۱ بر سر مزار ژینا امینی اتفاق افتاد، تنها سوگواری بر بدن یک زن کشته‌شده به دست حکومت ایران نبود، لحظه‌ای بود که در آن، بخشی پنهان از تاریخ مبارزۀ زنان کُرد در عرصۀ جهانی پدیدار شد، تاریخی کمتر دیده‌شده که در آن، زنان بدن مرده را به میدان مبارزه برمی‌گردانند و مادامی که در حال سوگواری هستند، مرگ، نام و حافظه را بهم پیوند می‌زنند. از این منظر، اگر بخواهیم لحظۀ آیچی را بفهمیم، لازم است به عقب برگردیم؛ به تاریخی که در آن سیاستِ رابطه با مردگان و معناگذاری مرگ، بخشی از میدان مبارزۀ سیاسی جنبش زنان کردستان شد و زنان با بسط این مبارزه به میدان پدرسالاری فرم جدیدی از مبارزه برای حق بر بدن را شکل دادند.
https://harasswatch.com/news/2654/
@harasswatch
Post #4723
411
