🔹کتاب؛ رسانه صلح
✍️نعمت‌الله فاضلی

یادداشتی که می‌خوانید آغاز فصل پایانی کتاب «در آئینه دیگری: صلح، همزیستی و امکان با هم بودن» است که امروز آن را به نشر همرخ برای چاپ دادم. با بحران ویرانگر جنگ و فروپاشی اقتصادی کشور، متأسفانه امکان خرید کتاب بی نهایت محدود شده است و نمی دانم «در آئینه دیگری» که حاصل عمرم هست مجال خوانده شدن بیابد یا نه. اما امیدوارم فرهیختگان و انسان دوستان و وطن‌دوستان کمک کنند تا کتاب در جامعه ایران زنده و سرزنده بماند. کتاب رسانه صلح و زندگی است. قطعه ای از کتابم را با هم بخوانیم. این کتاب تلاشی است برای یادگیری «هنر با هم بودن».

وقتی «الفبای زندگی؛ خواندن و نوشتن به مثابه زیستن» را می‌نوشتم، به تدریج به این نتیجه رسیدم که نوشتن فقط فعالیت فکری یا حرفه‌ای نیست. نوشتن برای من شکلی از زیستن است. همان‌گونه که بعضی آدم‌ها باغبانی می‌کنند، بعضی سفر می‌کنند و بعضی عبادت می‌کنند، من نیز می‌نویسم. نوشتن برای من همواره چیزی میان مراقبه، نیایش، گفت‌وگو و جست‌وجوی خویشتن بوده است. هر بار که پشت میز می‌نشینم و سطری می‌نویسم، احساس می‌کنم بخشی از آشوب‌های درونی‌ام صورت و معنایی پیدا می‌کنند. کلمات برای من فقط ابزار انتقال معنا نیستند؛ پناهگاه معنا هستند. شاید به همین دلیل باشد که هیچ‌گاه نتوانسته‌ام میان نوشتن و صلح فاصله‌ای ببینم. نوشتن، دست‌کم آن‌گونه که من تجربه کرده‌ام، کنشی صلح‌جویانه است. انسان وقتی می‌نویسد به جای فریاد زدن، گفت‌وگو می‌کند؛ به جای حذف کردن، توضیح می‌دهد؛ به جای خشونت، زبان را به میدان می‌آورد. قلم، دست‌کم در تجربه زیسته من، همواره جایگزینی برای خشونت بوده است. هر کتابی که نوشته‌ام، حاصل نوعی آشتی موقت با جهان بوده است. گویی در فرایند نوشتن، آدمی می‌کوشد با زندگی، با گذشته، با رنج‌ها، با امیدها و حتی با نادانسته‌های خویش وارد گفت‌وگو شود و شکلی از صلح درونی را تجربه کند...

متن کامل یادداشت را در اینجا بخوانید: 👇
https://hamrokh.com/book-peace-media/