✍🏼 دکتر #یدالله_ثمره (۱۰ اردیبهشت ۱۳۱۱ – ۳ اسفند ۱۳۹۷)

قدیمی‌ترین کتابی که واژهٔ «زبان‌شناسی» را به‌کار برده‌، فرهنگ فرانسه-فارسی تألیف گرانقدرِ مرحوم #سعید_نفیسی است که چاپ اول آن در سال ۱۳۰۶ شمسی و چاپ دوم آن به سال ۱۳۰۸ شمسی صورت گرفت. در این کتاب، در برابر واژهٔ linguistique فرانسوی واژهٔ زبان‌شناسی آمده‌است. به احتمال قوی، خود سعید نفیسی ــ رحمةالله‌علیه ــ ابداع‌کنندهٔ این واژه بوده‌است. پس از او، شخصی به نام حسن فؤادی، که چند مقاله دربارهٔ دستور زبان فارسی در مجلهٔ مهر در سال‌های ۱۳۱۳ و ۱۳۱۴ نوشته‌است، اصطلاح زبان‌شناسی را به‌کار برده و دربارهٔ آن توضیحاتی داده‌است. در مجلات ایران‌کوده، که توسط مرحوم دکتر #محمد_مقدم و مرحوم #ذبیح_بهروز در حدود سال‌های ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۵ شمسی منتشر می‌شد، نام زبان‌شناسی به‌کرّات آمده‌است. در حوزهٔ دانشگاهی احتمالاً از حدود سال ۱۳۳۰ در درسی به نام «تاریخ زبان»، که در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی تدریس می‌شد، به‌کار رفت.

یدالله ثمره. مقالهٔ «مروری بر زبان‌شناسی در ایران، از آغاز تا امروز»، در: جشن‌نامهٔ استاد دکتر #محمدعلی_موحد، زیر نظر دکتر #حسن_حبیبی، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی. ۱۳۸۶، ص ۱۰۵–۱۱۱.

#واژه‌_شناسی
#گروه_واژه_گزینی_فرهنگستان_زبان_و_ادب_فارسی
@cheshmocheragh