حرفِ من این است که خودت را دیگری ندان! که خودت را کم‌تر از عزیزانت ندان. درست است که قلبت برایشان می‌تپد، اما اگر قلبی در سینه‌ات نمانَد چه؟ همه‌ی آن تپیدن‌ها، همه‌ی آن نبضِ حیات، در ابتدا برای توست. تویی که وجود و زیستت بندِ آن‌هاست! و پس از این است که کسی دل می‌بندد به این ضربان‌ها. به بوسه‌زدن بر قلبِ تو.