‏🔶 ۵/۵

آنچه بیش از همه نگرانم می‌کند، پیامدهای اشتباهاتم برای آیندهٔ فرزندانم است. چه کسی مایل خواهد شد دخترانم را وقتی پدرشان به‌عنوان بدهکار شناخته می‌شود، ازدواج کند؟ چگونه می‌توانم هزینهٔ عروسی پسرانم را تأمین کنم؟ به‌ویژه نگرانم که پسرانم مجبور شوند مدرسه را ترک کرده و برای کمک به بازپرداخت بدهی‌ها کار کنند. این را نمی‌خواهم. فرزندانم نباید به‌دلیل تصمیمات نادرست پدرشان تحصیل یا آیندهٔ خود را از دست بدهند.

مهم‌تر از همه این است که فرزندانم زندگی‌ای متفاوت از من داشته باشند. می‌خواهم تحصیلاتشان را به پایان برسانند و آیندهٔ خود را بسازند بدون این‌که نگران بدهی‌های باقی‌ماندهٔ من باشند. امیدوارم از اشتباهاتم درس بگیرند، به‌ویژه اهمیت وفای به قول و پرهیز از وعده‌های غیرقابل انجام. این‌ها درس‌هایی هستند که به‌سختی آموخته‌ام و می‌خواهم به آن‌ها نشان دهم که می‌توان بدون افتادن در بدهی، معیشت خود را تأمین کرد، همان‌طور که من تجربه کردم.

ویرایش شده توسط رُکسانا شاپور (Roxanna Shapour) و یِلِنا بژلیسا (Jelena Bjelica)

بازنگری‌ها:

این مقاله در تاریخ ۱ اکتبر ۲۰۲۶ آخرین بار به‌روزرسانی شد.