📌 چکیده
در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶ نیروهای جبهه آزادی مردم تیگرای (TPLF) سه فرودگاه شمالی تیگرای را تصرف کردند و حملات زمینی به مرزهای جنوبی و شرقی این منطقه گسترش یافت؛ در عین حال نیروهای دولت فدرال و نیروی صلح تیگرای (TPF) به سمت پایتخت مکِله پیشروی می‌کنند و حملات پهپادی به آدیس‌آبابا و پایگاه‌های هوایی دولت رخ داده است. این درگیری پس از سقوط توافق پرتوریا و بازگشت شورای قانونگذاری پیش‌جنگی به رهبری دبرتسیون گبرمیخائیل، باعث تشدید تنش‌های داخلی و ایجاد ائتلافی میان TPLF و شش گروه مسلح منطقه‌ای به نام Alliance for Survival شده است؛ در عین حال اتیوپی ادعا می‌کند که اریتره و سودان به TPLF کمک می‌کنند و روابط دیپلماتیک با این کشورها به‌سختی ادامه دارد. جامعه بین‌المللی همچنان از بازگشت به مذاکرات تحت رهبری اتحادیه آفریقا می‌طلبد، اما خطر سرریز جنگ به اریتره و سودان به‌عنوان تهدیدی جدی برای ثبات شاخ آفریقا باقی مانده است.
جنگ به تیگرای بازگشت. این بار ممکن است به مرزهای اتیوپی محدود نماند.
LToremark
1 اکتبر 2026
همزمان با تشدید تنش در تیگرای و مناطق همسایه، نگرانی‌ها پیرامون سرریز شدن ناآرامی‌های داخلی اتیوپی به کل ناحیه شاخ آفریقا افزایش یافته است.
در ۲۳ سپتامبر، درگیری به منطقه شمالی اتیوپی، تیگرای، بازگشت. نیروهای جبهه آزادی مردم تیگرای (TPLF) سه فرودگاه ملی در تیگرای را به تصرف خود درآوردند. جبهه ادعا کرد این عملیات دفاعی بوده؛ در عین حال حملات زمینی در مرزهای جنوبی و شرقی تیگرای، در برابر مناطق همسایه آمهارا و آفار، گسترش یافت. جبهه و متحدانش بخش‌هایی از آفار را به دست آوردند اما مناطق کلیدی در جنوب تیگرای، از جمله شهر آلاماتا، را از دست دادند.
نیروهای دولت فدرال اتیوپی به همراه نیروهای صلح تیگرای (TPF) اکنون به سمت مکِله، پایتخت تیگرای، پیشروی می‌کنند. همزمان، گزارش‌های حملات پهپادی به آدیس‌آبابا و پایگاه‌های هوایی تحت کنترل دولت، ماهیت جنگ را تغییر داده‌اند.
اگرچه تیگرای پیش از این شاهد درگیری بوده، این بار خطر گسترش دشمنی‌ها به اریتره و سودان وجود دارد.
پیشروی آهسته به سوی تجدید درگیری
کارهای مرتبط
اتیوپی برای آرامش داخلی و منطقه‌ای به بیش از یک انتخابات نیاز دارد
خطر تجدید درگیری در تیگرای مدتی پیش واضح بود، چرا که روابط بین دولت فدرال و جبهه به‌تدریج خراب می‌شد. عدم پیشبرد توافق پرتوریا – پیمان آتش‌بس که در سال ۲۰۲۲ جنگ را به پایان رساند – عمدتاً ناشی از رویکرد صفر‑جمعی هر دو طرف، به‌همراه ضعف در اجرا و نظارت بود.
این توافق در ماه مه به‌طور مؤثر از بین رفت، زمانی که جبهه یک شورای قانونگذاری پیش‌جنگی را بازگرداند و رئیس آن، دبرتسیون گبرمیخائیل، به عنوان رئیس منطقه منصوب شد. این امر پایان اداره موقت منطقه‌ای تیگرای (TIRA) – یکی از نتایج کلیدی مذاکرات پرتوریا – را نوید داد. حذف رئیس موقت، تادسه وراده، که پیش از آن سرپرست نیروهای دفاعی تیگرای (TDF) بود، پس از برکناری جانشینش گتاچو ردا در اواخر ۲۰۲۴ انجام شد.
جبهه تشدید تنش اخیر را بازگشت به جنگ تمام‌عیار می‌داند. تا حدی، آن‌ها به واکنش مجبور شده‌اند. هنوز محدودیت‌های تیگرای ادامه دارد؛ اجرای توافق پرتوریا یا هر مکانیزم حل اختلافی وجود ندارد؛ مشوقی برای بازگشت رهبری آن به جمع فدرال نیست؛ مشروعیت جبهه در منطقه در حال تضعیف است؛ و حملات پهپادی اخیر دولت به این ناحیه نیز افزوده است.
اما بر خلاف جنگ ۲۰۲۰‑۲۲، دولت فدرال در اقدامات و پیام‌های عمومی‌اش محتاط‌تر و حساب‌شده‌تر عمل می‌کند. دولت جبهه را به‌عنوان یک اداره سرکش توصیف می‌کند که با گروه‌های مخالف داخلی و عوامل خارجی همکاری می‌کند تا تمامیت ارضی اتیوپی و بقا خود را تهدید کند.
سؤال کلیدی این است که آیا دولت سعی می‌کند درگیری را در تیگرای و سایر نقاط شمالی اتیوپی محصور کند یا گزینه‌های جسورانه‌تری را مدنظر دارد. یکی از این گزینه‌ها می‌تواند هدف قرار دادن اریتره باشد؛ اتیوپی بر این باور است که اریتره از جنبش‌های ضد دولتی حمایت می‌کند – ادعایی که اریتره بارها رد کرده است. در پی انتساب مسئولیت به همسایه شمالی، اتیوپی سفارت خود در اریتره را بسته و دیپلمات‌های اریتره‌ای را اخراج کرد.
اکنون، سرنوشت جنگ به چگونگی تحول آن بستگی دارد.
تقسیم داخلی در تیگرای و ائتلاف جدید مخالفان