‏🔷 ۳/۳

شدت این مناظره، که تقریباً به منازعهٔ پایان معافیت مردان ارتدکس‌فوق‌سنتی از خدمت نظامی می‌رسد، نشان می‌دهد اولین انتخابات پس از ۷ اکتبر اسرائیل تا چه حد به داخل خود متمرکز شده است. نظرسنجی مؤسسه دموکراسی اسرائیل در سپتامبر ۲۰۲۶ نشان داد بیش از دو‑سوم پاسخ‌دهندگان یهودی می‌گویند ۷ اکتبر عامل اصلی در تصمیم‌گیری برای حمایت از حزب بوده است. مسائلی چون رهبری، پاسخگویی، تقسیم بار، حاکمیت قانون، فشارهای روانی و بار اقتصادی جنگ طولانی بر رزروهای نظامی و خانواده‌هایشان، در گفت‌وگوی عمومی حاکم است؛ همان‌طور که سؤال دربارهٔ نقش گستردهٔ جامعه مدنی در پر کردن خلأهای دولت، از جمله کارزار خانوارهای گروگان‌گیران برای ارتقای آزادی عزیزانشان در دستور کار دولت در سال‌های پیشین، مطرح می‌شود. حادثهٔ flydubai نیز بسیاری از این حساسیت‌ها را برانگیخت.

مناظره‌های مربوط به خود جنگ به‌مراتب کمتر به چشم می‌خورد. حماس حدود ۳۵ درصد غزه را در اختیار دارد و ده‌ها هزار غیرنظامی فلسطینی در جریان عملیات اسرائیل علیه حماس کشته شده‌اند. به‌نظر می‌رسد نیروهای اسرائیلی قصد دارند در جنوب لبنان بمانند، در حالی که حزب‌الله در برابر سلاح‌گیری مقاومت می‌کند؛ و منطقهٔ موقت بافر اسرائیلی در سوریه به‌تدریج به یک واقعیت دائمی تبدیل می‌شود. جنگ با جمهوری اسلامی ایران که در ۲۸ فوریه آغاز شد، به‌نظر می‌رسد تا زمان زنده ماندن دولت ایران و حل نشدن برنامهٔ هسته‌ای‌اش نتواند به پایان برسد؛ در عین حال شوک انرژی و اقتصادی همچنان منطقه و جهان را تکان می‌دهد و نشانه‌ای از کاهش آن نیست. جایگاه اسرائیل در ایالات متحده و اروپا به سطوح جدیدی از کمترین حد می‌رسد، چرا که جنگ طولانی می‌شود و گسترش شهرک‌های کرانه باختری و ادامهٔ خشونت یهودیان افراطی ادامه دارد. با این حال، علیرغم بزرگی هر یک از این مسائل، در بستر انتخابات کمتر از منازعات داخلی که پیامدهای عمیقی برای هویت آیندهٔ اسرائیل و رابطهٔ عمومی اسرائیلیان با نهادهای محافظ آن دارد، بحث می‌شود.

برای خارجی‌ها و به‌ویژه برای منتقدان اسرائیل، کم‌رنگ بودن این مسائل در مناظره ممکن است عجیب یا حتی کوتاهی به‌نظر برسد. درگیری‌های مرزی اسرائیل و سیاست‌هایش در کرانه باختری سرخط خبرهای بین‌المللی را به خود اختصاص می‌دهند. هنری کیسینجر به‌خوبی گفت اسرائیل سیاست خارجی ندارد، فقط سیاست داخلی دارد. اما این انتخابات به مسأله‌ای عمیق‌تر می‌پردازد: تروما بی‌پایانی که حملهٔ ۷ اکتبر بر جامعهٔ اسرائیلی و تصویر خودشناسی اسرائیلیان وارد کرد. کشوری که همواره خود را قدرتمند و توانمند در دفاع می‌دانست، ناگهان به آسیب‌پذیری عمیق پی برد و دریافت که رهبران و نهادهایش نگهبانی خود را از دست داده‌اند. درد و ترس حس می‌شود و همراه آن خجالت و تردید به‌خودی است.