‏🟣 ۶/۶

اجتناب از ایجاد آسیب‌های بیشتر می‌تواند گامی مناسب برای مواجهه با محور باشد. پس از آن، واشنگتن باید به شرکای خود کمک کند تا قوی‌تر شوند. همان‌طور که کشورهای محور برای یکدیگر راه‌های دور زدن تحریم‌ها، حفظ دسترسی به فناوری‌ها و مؤلفه‌های حیاتی و نگه‌داشتن اقتصادهایشان تحت فشار را فراهم می‌کنند، ایالات متحده باید به شبکه خود یاری رساند. این به معنای تقویت زنجیره‌های تأمین از طریق شرکای مورد اعتماد، به‌اشتراک‌گذاری فناوری و تشویق متحدان به پذیرش بارهای امنیتی بیشتر است. واشنگتن باید مراقب باشد که مسئولیت‌های دفاعی را سریع‌تر از توانمندی‌های متحدان برای به‌عهده گرفتنشان واگذار نکند و این کار را به‌گونه‌ای انجام ندهد که اعتماد، قابلیت تعامل و هماهنگی را زیر سؤال ببرد. در غیر این صورت، ایالات متحده و متحدانش ممکن است به‌صورت فردی توانمندتر شوند اما به‌صورت جمعی کمتر مؤثر.

ایالات متحده باید همچنین سیاست‌هایی را که زیرساخت شبکه خود را تضعیف می‌کنند، معکوس نماید. تعرفه‌ها و سایر تدابیر حمایت‌گرایانه به اقتصادهای متحدان و پایه‌های صنعتی آن‌ها آسیب می‌رسانند. ابراز تمایل به تصاحب سرزمین‌های متحدان و تلاش برای تضعیف رهبران سیاسی‌شان، شبکه بین‌المللی قوی‌تری نمی‌سازد. واشنگتن باید چشم‌انداز و رهبری خود را به دوستان عرضه کند، نه عدم قطعیت تکان‌دهنده و زورگویی معامله‌گرایی.

حتی اگر ایالات متحده مسیر خود را تغییر دهد، سیاست‌گذاران آمریکایی و متحدان باید برای مبارزه‌ای طولانی آماده شوند. همان‌طور که تلاش ناموفق برای تغییر رژیم در جمهوری اسلامی ایران نشان داد، راه میانبری برای غلبه بر کشورهای محور، چه به‌صورت جمعی و چه فردی، وجود ندارد. رقابت شبکه‌ها تقریباً جهانی خواهد شد، در حوزه‌های متعدد به‌جنگ خواهد آمد و نتایج آن Stakes عظیم دارد. ایالات متحده و متحدانش توانایی پیروزی را دارند؛ آن‌ها باید اراده خود را نشان دهند.

شما در حال خواندن یک مقاله رایگان هستید
• دسترسی بدون دیوار پرداخت به مقالات جدید و بیش از یک قرن آرشیو
• شش شماره در سال به‌صورت چاپی و آنلاین، به‌همراه مقالات صوتی
• باز کردن دسترسی به برنامه Foreign Affairs برای مطالعه در حرکت