‏🟡 ۴/۴

آیزنکات (Eisenkot)، رهبر یک حزب نوین و پیشین رئیس ستاد ارتش اسرائیل (IDF) که پسرش در جنگ غزه کشته شد، خواستار قانون خدمت عمومی شده است. طرح او شامل حری‌دی‌ها و شهروندان عرب اسرائیل می‌شود. او در سپتامبر به روزنامهٔ Jerusalem Post گفت: «قانون خدمت عمومی؛ همه باید خدمت کنند: حری‌دی‌ها و عرب‌ها». بر پایهٔ این طرح، مردان حری‌دی به خدمت نظامی وارد می‌شوند، در حالی که شهروندان عرب به خدمت ملی یا غیرنظامی می‌پردازند.

پفر (Rabbi Pfeffer)، که اخیراً به عنوان رزرو در ارتش خدمت کرده، معتقد است انتظار ورود همهٔ مردان حری‌دی به خدمت غیرواقعی است. به نظر او راه‌حل جذب تعداد زیادی نیروست، نه اصرار بر خدمت ملی برای همه. او گفت: «اگر ۷۵ ٪ حری‌دی بگویند «می‌خواهیم بپیوندیم»، رهبری یا هر حزب سیاسی این را می‌پذیرند». او افزود: «موضوع برابری نیست؛ همه مجبور به خدمت نیستند، اما کسانی که به مطالعهٔ تورات نمی‌پردازند باید خدمت کنند».

هنگامی که پرسیدم آیا موضع او با موضع نتانیاهو همسو است، پفر گفت اکثر احزاب محدودیت‌های سربازی اجباری را درک می‌کنند. او بر این نکته تأکید کرد که چالش واقعی، دستیابی به اعداد معنادار جذب نیرو و ایجاد اعتماد کافی برای قانع کردن مردان حری‌دی به پیوستن به ارتش است. او افزود این کار دشوار است اما غیرممکن نیست. پفر تأکید کرد که جامعه حری‌دی یک تودهٔ یکنواخت نیست.

بر اساس یک نظرسنجی اخیر، نزدیک به نیمی از اسرائیلی‌ها و نیمی از یهودیان مورد پرسش بر این باور بودند که می‌توان مردان جوان حری‌دی بیشتری را به سربازی فراخواند و فشار بیشتری اعمال کرد؛ این فشار به حذف مزایای دولتی اشاره دارد. نویسندگان گزارش نوشتند: «در میان پاسخ‌دهندگان حری‌دی، ۳۶ ٪ می‌گویند هیچ فرصتی برای سربازی وجود ندارد، اما به‌طور قابل‌توجهی ۴۵ ٪ می‌پذیرند که حری‌دی‌ها می‌توانند با توافق رهبری به سربازی فراخوانده شوند».

موتی لایتنر (Moti Leitner)، معاون شهردار حری‌دی شهر بیت شِمش که در IDF خدمت کرده، اخیراً حزب سیاسی جدید حری‌دی به نام «حری‌دی پابلیک» را تأسیس کرده است. او از حری‌دی‌ها خواستار پذیرش مسئولیت بیشتر شده و استدلال می‌کند که سربازی راهی برای محافظت از کسانی است که در یِشواها به مطالعهٔ تورات می‌پردازند.

لایتنر نسبت به سربازی اجباری هشدار داده و مخالفت خود را با کاهش مزایا به عنوان مجازات برای فرارندگان از سربازی اعلام کرده است. او به‌جای آن، تشویق مالی مثبت برای ترغیب به خدمت و هم‌زمان ادغام بیشتر در بازار کار را پیشنهاد می‌کند. لایتنر علاوه بر خدمت نظامی، می‌خواهد مدارس حری‌دی علوم، ریاضیات، انگلیسی و سایر دروس پایه را آموزش دهند تا جوانان مهارت‌های حرفه‌ای کسب کرده و شغل پیدا کنند.

او گفت: «ما برای گسترش چارچوب‌های آموزشی مناسب، آموزش‌های فنی و فرصت‌های شغلی تلاش خواهیم کرد. سیاست فقر را که مانع فراهم کردن ابزارهای لازم برای ادغام در بازار کار می‌شود، جایگزین می‌کنیم و برنامه‌ای اجرا می‌کنیم که زندگی بر پایهٔ تورات را با معیشت شرافتمندانه و استقلال مالی ترکیب کند».

اهمیت اقتصادی این مسأله چشمگیر است. بر پایهٔ مطالعه‌ای انجام‌شده توسط مؤسسه دموکراسی اسرائیل، در صورت ادامهٔ خروج عمدهٔ مردان حری‌دی از بازار کار، این کشور تا سال ۲۰۵۰ ممکن است تا ۱۰ ٪ از رشد اقتصادی خود را از دست بدهد.

در سال ۲۰۱۸، سریال تلویزیونی اسرائیلی «Autonomies» تصویری تخیلی از اسرائیل تقسیم‌شده ارائه داد. در سوی دیگر دیوار، فلسطینیان نبودند؛ بلکه حری‌دی‌های سخت‌گیر حضور داشتند. در این واقعیت دیستوپیایی، اسرائیل به دو بخش تقسیم می‌شد: یک دولت سکولار که از تل‌آویو اداره می‌شد و قلمروی جداگانه‌ای حری‌دی که تحت رهبری سخت‌گیران حری‌دی قرار داشت.

اگرچه این سناریو تخیلی بود، اما پرسش‌های مهمی را برمی‌انگیزد. با تشدید فشارهای جنگی و توزیع نابرابر فداکاری‌ها، آیا ممکن است اسرائیلی‌ها به‌زودی یکدیگر را هدف بگیرند؟