‏🔶 ۶/۶

این سناریوی فرضی به‌دلیل ارتباط مستقیمش با مهم‌ترین تهدیدهای غیراختیاری که ایالات متحده در چند سال آینده ممکن است با آن مواجه شود، بسیار حائز اهمیت است. در صورت تهاجم روسیه به یک کشور عضو ناتو در شرق اروپا یا اقدام چین برای تصاحب تایوان، دشمن مجبور خواهد شد نیروهای زمینی عادی را به‌صورت گسترده مستقر کند تا سرزمین را تصرف و سپس نگه دارد. در هر دو حالت، توانایی‌های پیشرفتهٔ نیروی هوایی ایالات متحده و متحدان برای شکست سریع آن‌ها ضروری است. همانند تهاجم صدام حسین به کویت، اگر ناتو یا نیروهای ایالات متحده بتوانند به‌سرعت برتری هوایی بر سرزمین اشغال‌شده به‌دست آورند و از آن بهره‌برداری کنند، این اقدامات از نظر نظامی غیرقابل تحمل می‌شوند.

برای جلوگیری از جنگ‌های بزرگ‌تر و بسیار پرهزینه‌تر بین قدرت‌های غربی و چین یا روسیه، ضروری است که هر دو دشمن قانع شوند نیروهای ناتو در اروپا و نیروهای تحت رهبری ایالات متحده در اقیانوس آرام می‌توانند به‌سرعت برتری هوایی را برقرار کرده و از آن به‌عنوان اهرم فشار استفاده کنند، اگر هر یک از این دو قدرت تصمیم به حمله بگیرند. برای این هدف، ایالات متحده باید سرمایه‌گذاری‌ها و تصمیمات نیرویی مناسب را اتخاذ کند. اولویت‌های اضطراری شامل تجدید موجودی و بهبود مهمات هوایی پرتاب‌شده توسط ایالات متحده، افزایش تولید رهگیرهای موشکی برای دفاع از پایگاه‌های هوایی و ناوگان‌های دریایی، و تسریع توسعهٔ هواپیماهای جنگنده، بمباردار و هواپیمای پشتیبان نسل بعدی است.

اگرچه برقراری برتری هوایی در منطقه‌ای که نیروهای چینی یا روسی به‌آن چالش می‌کشند، بسیار دشوارتر از همان‌طور که در ایران بود، برای ایالات متحده و متحدانش کاری اساسی است تا بازدارندگی سنتی را حفظ کرده و از بروز یک درگیری بزرگ قدرت‌های بزرگ جلوگیری کنند. برتری هوایی قادر به پیروزی در تمام جنگ‌ها نیست؛ اما اگر به‌صورت قابل اعتماد به‌دست آید، تقریباً تضمین می‌کند که بازدارندگی از طریق انکار علیه دولت‌هایی که به‌سوی تجاوز سرزمینی می‌روند، برقرار بماند.

شما در حال خواندن یک مقالهٔ رایگان هستید
• دسترسی بدون دیوار پرداخت به مقالات جدید و بیش از یک قرن آرشیو

• شش شماره در سال به صورت چاپی و آنلاین، به‌همراه مقالات صوتی
• امکان قفل‌گشایی برای دسترسی به برنامهٔ Foreign Affairs و مطالعه در حین حرکت