‏🟢 ۳/۷

علاوه بر این، استراتژی کلان نظامی چین مستقیماً بر غلبه بر ایالات متحده از طریق بسیج تمام‌نشان ملی متمرکز است؛ پکن این رویکرد را «جنگ تمام‌جانبه ملی» می‌نامد.

توسعه تاریخی نظامی چین، سرزمین اصلی ایالات متحده را به‌تدریج آسیب‌پذیرتر کرده است. چین دارای ذخیرهٔ بزرگ و در حال گسترش سلاح‌های هسته‌ای، دریایی، معمولی دوربرد، سایبری و فضایی است که می‌توانند به‌طور مستقیم امنیت آمریکایی‌ها را تهدید کنند.

در سال ۲۰۲۴، کمپین‌های جاسوسی سایبری چین، از جمله «ولت تایفون»، به زیرساخت‌های حیاتی ایالات متحده نفوذ کردند و توانایی‌هایی را نشان دادند که می‌توانند در یک درگیری، نیروهای نظامی آمریکا را مختل کرده و منافع آمریکایی را به خطر اندازند.

PLA پیشرفت مستمری را در مسیر اهداف ۲۰۲۷ خود ثبت می‌کند؛ هدف این است که بتواند «پیروزی استراتژیک قطعی» بر تایوان، «تعادل استراتژیک» در مقابل ایالات متحده در حوزه‌های هسته‌ای و سایر حوزه‌های استراتژیک، و «بازدارندگی و کنترل استراتژیک» در برابر سایر کشورهای منطقه را به دست آورد. به عبارت دیگر، چین انتظار دارد تا پایان سال ۲۰۲۷ قادر به جنگیدن و کسب پیروزی در یک جنگ بر سر تایوان باشد.

برای رسیدن به این اهداف، ارتش خلق چین گزینه‌های نظامی متعددی را برای تحمیل اتحاد تایوان به زور پالایش می‌کند. خطرناک‌ترین این گزینه‌ها شامل حملهٔ آب‌نوردی، ضربهٔ سنگین آتش‌سوزی و احتمالاً محاصرهٔ دریایی است.

در طول سال ۲۰۲۴، PLA مؤلفه‌های اساسی این گزینه‌ها را آزمایش کرد؛ از جمله تمرینات برای شلیک به اهداف دریایی و زمینی، ضربه به نیروهای ایالات متحده در اقیانوس آرام و مسدود کردن دسترسی به بنادر کلیدی.

ضربات PLA می‌توانند تا ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ مایل دریایی از سواحل چین گسترش یابند. در صورت انجام به‌مقدار کافی، این ضربات می‌توانند حضور ایالات متحده را در یک درگیری یا اطراف آن در منطقه آسیا‑پاسیفیک به‌طور جدی به چالش کشیده و مختل کنند.

نوین‌سازی PLA توسط هزینه‌های دفاعی و پیشرفت‌های فناوری چین پیش می‌رود. از زمان اولین سال کامل شی جین‌پینگ به‌عنوان دبیرکل حزب کمونیست چین، بودجه دفاعی اعلام‌شدهٔ چین تقریباً دو برابر شده است. چین توسعه فناوری نظامی خود را، از جمله هوش مصنوعی نظامی، بیوتکنولوژی و موشک‌های فوق‌صوتی، با سرعت بیشتری ادامه می‌دهد.

1 گزارش سالانه به کنگره: تحولات نظامی و امنیتی مرتبط با جمهوری‌ خلق چین

فصل ۱: استراتژی چین و روابط ایالات متحده‑چین

پایهٔ استراتژی ملی چین

استراتژی ملی چین هدف دستیابی به «احیای بزرگ ملت چین» تا سال ۲۰۴۹ را دنبال می‌کند. در این چشم‌انداز، چین احیاشده می‌کوشد «نفوذ، جذابیت و قدرت خود را برای شکل‌دادن به رویدادها به سطحی نوین ارتقا دهد» و نیروی نظامی «در سطح جهانی» داشته باشد که بتواند «جنگ کند و پیروز شود» و «به‌طور قاطع حاکمیت، امنیت و منافع توسعه‌ای کشور را حفظ کند». چین سه «علاقهٔ اصلی» را تعریف می‌کند؛ مسائلی که به‌قدر برای احیای ملی اساسی‌اند و موضع رسمی آن‌ها تحت هیچ‌گونه مذاکره یا مصالحه‌ای قرار نمی‌گیرد. این موارد عبارتند از: ۱) کنترل حزب کمونیست چین، ۲) پیشبرد توسعهٔ اقتصادی چین، و ۳) دفاع و گسترش ادعاهای حاکمیتی و سرزمینی چین. رهبری چین مفهوم «علاقهٔ اصلی» را به تایوان و ادعاهای حاکمیتی در منازعات سرزمینی دریای چین‌جنوبی، جزایر سنکاکو و ایالت آرونچال‌پرادش هند گسترش داده است. مقامات چینی وحدت چین و سرزمین‌های مورد منازعه، به‌ویژه تایوان، را «نیاز طبیعی» برای احیای ملی می‌دانند.

حزب کمونیست چین نسبت به هر تهدیدی که به‌نظر برسد بر حاکمیت خود بر چین یا هر انتقادی داخلی که نشان دهد حزب در دفاع از منافع چین کوتاه می‌آید، حساسیت شدیدی نشان می‌دهد. برای تقویت کنترل حزبی، این حزب صداهای سیاسی مخالف در هنگ‌کنگ، سین‌کیانگ و تبت — و همچنین رهبری سیاسی در تایوان — را به‌عنوان عناصر جدایی‌طلبی که به دنبال استقلال هستند و توسط آنچه «نیروهای خارجی» نامیده می‌شود، تقویت می‌شوند، برچسب می‌زند. این گروه‌های سیاسی خارج از حزب را تهدیدی غیرقابل قبول برای مشروعیت و قدرت خود می‌داند.

تحولات اخیر در استراتژی ملی

ژوئیهٔ ۲۰۲۴ – نشست سوم تمام‌عضوی کمیتهٔ مرکزی بیستم