‏🟢 ۶/۷

ابر این مشکل را واضح می‌سازد. محیط ابری بستر ثابتی نیست که یک‌بار خریداری شود و به‌طور عمده دست‌نخورده بماند. این بستر نیاز به به‌روزرسانی‌های نرم‌افزاری مستمر، نظارت امنیتی، حاکمیت داده، پذیرش کاربران و یکپارچه‌سازی با برنامه‌ها، شبکه‌ها و سامانه‌های مأموریتی دارد. اگر قابلیت مبتنی بر ابر را همچون بستر سنتی در نظر بگیریم، پذیرش آن کند می‌شود و انعطاف‌پذیری‌ای که ابر را به‌صورت عملیاتی ارزشمند می‌سازد، محدود می‌گردد. 15«استراتژی اجرای تحول دیجیتال ناتو 2.0»؛ کالکارا، «مدرن‌سازی دیجیتال ناتو».

در همان حال، برنامه‌های پیچیده و بلندمدت نیاز به نظارت ساختاریافته و هماهنگی صنعتی دارند که بدون ریسک نمی‌توان آن‌ها را فشرده کرد.

مسئلهٔ اصلی این است که مدل حاکمیتی ناتو هنوز به‌طور کافی برای مسألی که حل می‌شود، سفارشی نشده است، هرچند تلاش‌های مستمری برای تطبیق و بهبود هماهنگی در سراسر ائتلاف در جریان است.

دسته‌های مختلف توانمندی‌ها مسیرهای متفاوتی می‌طلبند.

2. ترکیب سرعت، تولید و مقیاس

چالش دوم تمایل به ترکیب عناصر متمایز تحویل توانمندی است که هر یک نیاز به رویکردها و اهرم‌های سیاستی متفاوت دارند. در عمل، سه چالش جداگانه اغلب به‌عنوان یک مسأله در نظر گرفته می‌شوند:

• سرعت خرید: چقدر سریع نیازها تعریف می‌شوند، تصمیم‌ها اتخاذ می‌گردند و قراردادها اعطا می‌شوند.

• سرعت تولید: چقدر سریع صنعت می‌تواند پس از اتخاذ تصمیم و اعطای قراردادها، توانمندی را بسازد و تحویل دهد.
• مقیاس تحویل: توانایی به‌کارگیری، نگهداری و یکپارچه‌سازی توانمندی در سراسر ائتلاف به مرور زمان.

پیشرفت در یک حوزه به‌طور خودکار به پیشرفت در حوزه‌های دیگر منجر نمی‌شود. این تمایز به‌ویژه برای توانمندی‌های مبتنی بر هوش مصنوعی و نرم‌افزار اهمیت دارد؛ چرا که فناوری ممکن است به‌سرعت پیشرفت کند، اما استفاده عملی همچنان به داده‌های معتبر، مسیرهای یکپارچه‌سازی، تأییدات امنیتی، پذیرش کاربران و نگهداری وابسته است.

ابر بار دیگر این تمایز را نشان می‌دهد. دست‌یابی به خدمات ابری برابر با تحویل توانمندی عملیاتی مبتنی بر ابر نیست. 16 Jarnecki و Sylvia، «Cloud Capabilities and Obstacles to Adoption for NATO»؛ Calcara، «NATO’s Digital Modernisation». ائتلاف باید به مسائلی چون اتصال شبکه، راه‌حل‌های عبور از حوزه‌ها، مدیریت هویت و دسترسی، استانداردهای داده، مهاجرت برنامه‌ها، امنیت سایبری و توانایی کار در سطوح طبقه‌بندی مختلف و سامانه‌های ملی نیز بپردازد. 17 «NATO’s Digital Transformation Implementation Strategy 2.0»؛ «NATO Digital Backbone»؛ «Data Strategy for the Alliance».

همان‌طور که دفتر حسابرسی دولت ایالات متحده (U.S. Government Accountability Office) اشاره می‌کند و تحلیل‌های کالج دفاع ناتو نیز تأکید می‌نمایند، برنامه‌های بزرگ خرید دفاعی اغلب بیش از یک دهه زمان می‌برند تا توانمندی را تحویل دهند؛ زمان‌بندی‌ای که به‌طور اساسی با سرعت تغییرات فناوری هم‌راستا نیست. برای مثال، تسریع فرایندهای خرید بدون پرداختن به ظرفیت تولید یا نگهداری بلندمدت می‌تواند منجر به استقرار محدود بدون تأثیر عملیاتی معنادار شود. به‌همین ترتیب، ظرفیت صنعتی بدون سیگنال‌های واضح تقاضا یا مسیرهای یکپارچه‌سازی، توانمندی قابل استفاده‌ای در سطح ائتلاف تولید نمی‌کند. 18 «Weapon Systems Annual Assessment: Programs Are Not Consistently Implementing Practices That Can Help Accelerate Acquisitions»، دفتر حسابرسی دولت ایالات متحده، ۸ ژوئن ۲۰۲۳؛ Emmanuel Antoine، «Five Interoperability Challenges NATO Must Address to Preserve Its Competitive Advantage»، سری کالج شماره ۲۳، کالج دفاع ناتو، دسامبر ۲۰۲۱.

تلاش‌های نوظهور ناتو در زمینهٔ ابر و لبهٔ شبکه نشان می‌دهد که ائتلاف به‌درستی نیاز به حرکت در این مسیر را درک کرده است. 19 «NATO Cloud Conference Advances Innovation and IT Security Across the Alliance»؛ «Allies Enhance NATO’s Digital Posture»؛ «Multinational Capability Delivery». اما این موارد نیز نکتهٔ گسترده‌تری را تأیید می‌کنند: موفقیت نه تنها به خرید توانمندی ابری، بلکه به تحویل ایمن آن، یکپارچه‌سازی با سامانه‌های عملیاتی و گسترش آن در سراسر ائتلاف وابسته است.

عدم تمایز بین این چالش‌ها منجر به راه‌حل‌های جزئی می‌شود و شکاف بین توسعه و تحویل را عمیق‌تر می‌کند.

۳. «دامپینگ آزمایشی»: نوآوری بدون مقیاس