‏🔶 ۳/۵

فهرست تازه همچنین F‑35A را شامل می‌شود؛ این جنگندهٔ مخفی‌پوش پیشرفته و گران‌قیمت نیروی هوایی ایالات متحده است. گزارش CBO پیشتر اشاره کرده بود که جایگزینی یا تعمیر این هواپیما ۱۲۰ میلیون دلار هزینه دارد، بدون اینکه بگوید آیا این هواپیما به‌طور کامل از حساب می‌رود یا تعمیر می‌شود.

اگرچه برخی ناظران OSINT در آن زمان بر این باور بودند که این مطلب به از دست رفتن F‑35 اشاره دارد، دیگران هشدار دادند که CBO صرفاً هزینهٔ تعمیر را ثبت کرده و امکان جایگزینی آینده را باز نگه داشته است.

علاوه بر این، فهرست جدید از دست رفتن سامانهٔ هشدار و کنترل هوایی E‑3 سِنتری (AWACS) را نیز تکرار می‌کند؛ این سامانه در هنگام حملهٔ موشکی و پهپادی ایرانی، در پایگاه هوایی پرنس سلطان (Prince Sultan Air Base) در عربستان سعودی، در حین حضور بر روی زمین، مورد اصابت و آسیب قرار گرفت.

اما به‌جای اینکه صرفاً این ضرر را گزارش کند، نگرانی خود را نسبت به از دست رفتن این هواپیمای بسیار تخصصی و پیامدهای گسترده‌ای که می‌تواند برای نیروی هوایی ایالات متحده داشته باشد، ابراز کرد.

گزارش می‌گوید: «کنگره می‌تواند بررسی کند که آیا تلفات در برخی بسترهای پرتقاضا که پیر شده و تعدادشان محدود است، مانند E‑3 سِنتری، خلأهای توانمندی ایجاد می‌کند یا خطر را در سایر جبهه‌ها افزایش می‌دهد».

نیروی هوایی ایالات متحده تنها ۱۶ دستگاه AWACS حیاتی در موجودی خود دارد و از دست دادن هر یک می‌تواند به‌طور نامتناسبی وضعیت جنگی آمریکا در اقیانوس آرام غربی را تحت تأثیر قرار دهد؛ جایی که تهدید جنگ با چین هرگز از میز بحث حذف نمی‌شود.

یکی دیگر از خسارات تازه‌اورد شده در فهرست به‌روزشده CRS، هلیکوپتر MH‑60S Sea Hawk نیروی دریایی ایالات متحده است که در فهرست مه ۲۰۲۶ حضور نداشت. در اول ژوئیه، یک MH‑60S Sea Hawk متعلق به ناو جنگی جورج هِچ‌وی بوش (George H.W. Bush) به‌صورت اضطراری در دریای عرب فرود آمد؛ نیروی دریایی در آن زمان اعلام کرد که عامل خصمانه‌ای در این حادثه نقش نداشته است.

اکثر افزایش از مه به دلیل پهپادهاست. در فهرست جدید، تعداد MQ‑9 Reaperهای از دست رفته به ۴۵ دستگاه رسیده است؛ در مقابل، گزارش مه تنها ۲۴ دستگاه را ثبت کرده بود. این رقم در مقایسه با ۳۰ تلفات ذکر شده در گزارش IG، افزایش قابل توجهی نشان می‌دهد.

علاوه بر این، یک هلیکوپتر AH‑64 Apache ارتش ایالات متحده که در ژوئن ۲۰۲۶ در تنگه هرمز سرنگون شد، نیز در فهرست گنجانده شده است.

گزارش تازه منتشر شده مسائلی را برای کنگره مطرح می‌کند؛ از جمله این سؤال که آیا پنتاگون جزئیات کافی درباره تلفات ارائه می‌دهد تا قانونگذاران بتوانند پیامدها و راه‌حل‌های ممکن را ارزیابی کنند.

CRS اشاره می‌کند که گزارش‌گیری وزارت دفاع درباره این تلفات محدود یا مبهم بوده است، به‌ویژه چون حتی گزارش سرپرست بازرس کل سپتامبر ۲۰۲۶ تا حدی به شمارش‌های منبع باز پیشین CRS تکیه کرده و به‌جای ارائه حسابرسی عمومی، مستقل و جامع، اطلاعات کاملی ارائه نداده است.

ایران در این جنگ چه چیزی از دست داد؟

مقامات ایرانی تنها ارقام محدود و گزینشی درباره تلفات نظامی و غیرنظامی خود ارائه کرده‌اند و حسابرسی جامعی از تجهیزات نابودشده در طول عملیات اپیک فیوری (Operation Epic Fury) که توسط ایالات متحده به‌همراه اسرائیل آغاز شد، منتشر نکرده‌اند.

ایران فهرست معادلی با CRS ندارد. شمارش‌های منبع باز هم‌اکنون با یکدیگر متفاوت‌اند: یک ردیاب بیش از ۹۰ هواپیمای ایرانی را به‌عنوان تلفات اعلام می‌کند که عمدتاً حمل‌ونقل و تانکر هستند، در حالی که فهرست مستند و محدودتر تنها ۴۳ عدد را ثبت کرده است.

ردیاب‌های منبع باز ده‌ها هواپیمای ایرانی — جنگنده، حمل‌ونقل، تانکر، آموزش‌دهنده و هلیکوپتر — را که عمدتاً در ابتدای عملیات بر روی زمین در پایگاه‌های هوایی نابود شده‌اند، ثبت کرده‌اند؛ اگرچه تعداد کمی نیز در هوا سرنگون شده‌اند.

در روزهای نخست جنگ، دو جنگنده ایرانی — یک نورثروپ F‑5 و یک F‑4 فانتوم II — در حمله‌ای اسرائیلی به فرودگاه بین‌المللی شهید مدنی تبریز نابود شدند. هم‌زمان، ایالات متحده دو هواپیمای سوخوی Su‑22 ایرانی را در فرودگاه شهید دستغیب شیراز نابود کرد و به‌همراه آن دو لاک‌هید C‑130 هِرکولز و یک ای‑ل‑76 را از بین برد.

مرکز فرماندهی مشترک (CENTCOM) فیلم‌های دو سوخوی Su‑22 را منتشر کرد. بعدها تصاویر ماهواره‌ای برای دو لاک‌هید C‑130 و ای‑ل‑76 در همان فرودگاه ارائه شد.