‏🟡 ۵/۵

جهان منتظر است تا ببیند چه توافقاتی — اگر وجود داشته باشد — ایالات متحده و چین در زمینه مدیریت ریسک‌های هوش مصنوعی به‌دست می‌آورند. برای ایالات متحده، هر توافقی توانایی آن را برای مطالبهٔ خودداری شرکا و متحدان از همکاری یا تجارت با چین در خصوص نیازهای هوش مصنوعی خود تضعیف می‌کند. برای چین، تعهدی که به شفافیت و شمولیت اعلام کرده است، با توافقی منفرد با ایالات متحده که سایر کشورها را از دسترسی به تبادل اطلاعات حیاتی درباره ریسک‌ها و استانداردهای ایمنی هوش مصنوعی محروم می‌سازد، به چالش کشیده می‌شود. اگر ایالات متحده و چین بتوانند بر سر همکاری در ریسک‌های حیاتی ایمنی هوش مصنوعی به توافق برسند، رهبران جهان نفسی مشترک از آرامش خواهند کشید؛ سپس، با نفس بعدی، این سؤال را مطرح می‌کنند: «ما کجا وارد می‌شویم و این برای ما چه معنایی دارد؟»

در حال حاضر، پکن نسبت به واشنگتن توانایی بسیار بیشتری برای پاسخ به این سؤال دارد.

کنتون تیبو (Kenton Thibaut) پژوهشگر ارشد چین در ابتکار دموکراسی + فناوری آتلانتیک کونسل و ابتکار امنیتی هند و آرام است.

کت دافی (Kat Duffy) پژوهشگر ارشد سیاست دیجیتال و فضای سایبری و مدیر برنامهٔ LEAD AI در مجلس روابط خارجی است.