‏🟡 ۳/۵

چین در صدد است تا سیاست خارجی خود را از سطح بیانی به عمل تبدیل کند، هرچند اعلان‌ها هنوز پیش از اجرا می‌آیند. در آستانهٔ کنفرانس جهانی هوش مصنوعی (WAIC) که در ژوئیه برگزار شد، نمایندگان ۲۹ کشور توافق‌نامه‌ای برای تأسیس سازمان همکاری جهانی هوش مصنوعی (WAICO) به‌عنوان یک نهاد بین‌دولتی «مستقل» با مرکزیت شانگهای امضا کردند. (طبق گزارش رسانه‌های چینی، کشورهای دیگری نیز پس از آن به این توافق پیوسته‌اند.) روز بعد، رئیس‌جمهور چین، شی جین‌پینگ، وعده داد که طی پنج سال، ۵۰۰۰ فرصت آموزشی و سمینار هوش مصنوعی برای کشورهای در حال توسعه فراهم کند. او همچنین برنامهٔ ایجاد مراکز کاربردی بین‌المللی هوش مصنوعی را با همکاری سازمان‌های منطقه‌ای پیشرو چون بریکس، انجمن کشورهای جنوب‑شرق آسیا (ASEAN)، اتحادیهٔ آفریقا و لیگ عربی اعلام کرد و کمک به ۳۰ کشور برای بهره‌برداری از سامانهٔ هشدار زودهنگام هواشناسی مازو مبتنی بر هوش مصنوعی چین را وعده داد.

هنوز مشخص نیست که تعهدات WAICO در عمل چگونه اجرا می‌شود. اعلان ژوئیه وضعیت و اهداف این نهاد را شرح داد، اما مکانیزم مالی، ساختار اجرایی تعهدات و روش‌های تضمین استقلال سازمان را مشخص نکرد. واضح است که WAICO به منظور پیشبرد استراتژی هوش مصنوعی اعلام‌شده توسط چین طراحی شده است. به عنوان مثال، برنامهٔ اقدام همکاری و توسعه هوش مصنوعی چین در ژوئیه، خدمات محاسباتی در دسترس برای کشورهای در حال توسعه و پشتیبانی از تطبیق مدل‌های باز هوش مصنوعی با نیازهای محلی را طلب کرد؛ این نکته را شی جین‌پینگ در سخنرانی‌اش در WAIC نیز تأکید کرد. (مدل‌های وزن‌باز به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهند یک مدل را کپی کرده و برای اهداف خود تنظیم کنند، بدون این‌که از صفر مدل جدیدی آموزش دهند. این کار هزینهٔ سیستم‌های هوش مصنوعی را کاهش می‌دهد و برای کشورهایی که باید سامانه‌هایی برای محیط‌های بسیار خاص محلی بسازند، به‌ویژه مفید است.)

در همین حال، همکاری فعلی چین با ASEAN می‌تواند نشان دهد که مشارکت‌های منطقه‌ای در عمل چگونه کار می‌کنند: مرکز نوآوری صنعت هوش مصنوعی ASEAN‑چین که در ۲۴ مه در پکن افتتاح شد، بخشی از برنامهٔ همکاری دیجیتال دو طرف است. این مرکز برنامه دارد تا نمایش‌های عملی کاربردهای هوش مصنوعی در حوزه‌هایی چون بهداشت و کشاورزی را با آموزش‌های هدفمند برای مقامات ASEAN، کارمندان شرکت‌ها و دانشجویان ترکیب کند؛ به این ترتیب دسترسی به فناوری‌های هوش مصنوعی با مهارت‌های لازم برای بهره‌برداری از آن‌ها پیوند می‌یابد. با بیش از ۳۰۰۰ نمایشگاه از بیش از ۱۱۰۰ شرکت، WAIC گسترهٔ صنعتی‌ای را به نمایش گذاشت که می‌تواند پایهٔ کاربردهای هوش مصنوعی چین باشد.

واشنگتن نیز از طریق Pax Silica، پیشنهاد چندجانبهٔ رقیب خود در حوزه هوش مصنوعی را به اجرا درآورده است؛ این طرح به دنبال تأمین زنجیره‌های تأمین مورد نیاز برای ساخت و تأمین انرژی سیستم‌های هوش مصنوعی است و حدود دو دوجین شریک و هم‌پیمان آمریکایی را جذب کرده. برنامه‌هایی چون برنامهٔ صادرات هوش مصنوعی آمریکا، به کنسرسیوم‌های آمریکایی که سیستم‌ها را به‌خارج می‌فروشند، کمک می‌کند؛ اعضا دسترسی اولویت‌دار به تأمین مالی فدرال و پردازش مجوزهای صادراتی دریافت می‌کنند. وزارت‌های تجارت و امور خارجه نیز مجموعه‌ای از برنامه‌های جدید را برای تقویت ارتباط بین شرکت‌های فناوری آمریکایی و بازارهای خارجی اعلام کردند؛ این برنامه‌ها شامل سازوکارهایی برای ارتباط تأمین‌کنندگان آمریکایی با خریداران خارجی، اعتبارسنجی زنجیره‌های تأمین هوش مصنوعی و تأمین مالی بسته‌های صادراتی تجاری می‌شود.

اگرچه رویکرد ایالات متحده شامل مؤلفه‌هایی از یک استراتژی اکوسیستم هوش مصنوعی است، هیچ برنامه‌ای از سوی واشنگتن پیشنهادی نرم‌قدرتی مشابه طرح‌های توسعه‌ای چین ارائه نمی‌کند. همچنین ایالات متحده به‌صراحت هر پیشنهادی برای ایجاد نهاد چندجانبه‌ای مستقل که به حاکمیت یا همکاری گسترده‌تر هوش مصنوعی کمک کند، رد کرده است.