Қозоғистон Компартияси раҳбари Динмухамед Қунаев эса синовларни тўхтатишга қарор қилиб, ядровий детонаторни ўғирлаш учун 7 нафар жиноятчидан иборат гуруҳ тузади. Улар орасида ўғри, боксёр, етимхонада тарбияланган собиқ болалар ва ядровий портлашлар оқибатида эшитиш қобилиятини йўқотган портлатувчи бор.
Фильм саргузашт жанрида бўлиб, таъқиблар, отишмалар ва ҳазиллар билан бойитилган. Қозоғистонлик танқидчилар уни реал тарихни ўзгартирадиган сюжети учун «Манфур кимсалар» фильми билан қиёсламоқда.

Фильмнинг бюджети 720 миллион тенгени ташкил этган. Сўнгги дам олиш кунларида у 96 миллион тенге, уч ҳафтада эса жами 730 миллион тенге даромад келтирган. Бу фильмни тўлиқ хусусий инвестициялар ҳисобидан суратга олинган энг қиммат қозоғистон фильмларидан бирига айлантирди.
Картинада совет даврининг 1970-йиллар эстетикаси, Қозоғистоннинг «Дос-Мұқасан» гуруҳи мусиқалари ҳамда Семипалатин ядровий полигони билан боғлиқ ҳақиқий архив кадрларидан фойдаланилган.
Фильм асосида реал тарихий фожиа ётади. 1949–1989 йилларда Семипалатин полигонида СССР 456 та ядровий синов ўтказган. Уларнинг оқибатлари Қозоғистондаги бир миллиондан ортиқ инсонга таъсир қилган. Фильмга шунингдек «Невада — Семипалатинск» ядровий синовларга қарши ҳаракатига оид архив кадрлари ҳам киритилган.
Шу билан бирга, фильм Қозоғистонда баҳсларга ҳам сабаб бўлди.

Асарнинг асосий ёвуз қаҳрамони совет раҳбари эмас, балки ГДРдан келган ўйлаб топилган олим Ганс фон Шнайдер ҳисобланади. Айрим танқидчилар бу орқали ядровий синовлар учун масъулият совет тизимидан чет эллик қаҳрамон зиммасига кўчирилганини таъкидламоқда.

Бошқа танқидчилар эса фильм Семипалатин фожиасини етарлича чуқур очиб бермаганини қайд этган. Шунга қарамай, Қозоғистонда фильмнинг оғриқли тарихий мавзуни кенг аудиторияга, айниқса ёш авлодга етказишга уринаётгани ижобий баҳоланмоқда.