بلوط تازه

🪶 گاهی سایه‌های‌ شوم به قدری درازند که با هیچ‌چیز نمی‌توان کوچک یا کوتاهشان کرد. حتی با خواندن نامه‌های محترمانه و سرشار از احساس ژرژ ساند و گوستاو فلوبر به یکدیگر...
#قطعی_های_طولانی_برق

🍃 @FreshQuercus

🎵 The Intouchables
🎹 Ludovico Einaudi

🎼 #آهنگ_شب

🍃 @FreshQuercus

▪️یک خانواده‌ی ویتنامی در حال فرار به سایگون در طول جنگ ویتنام (ژوئن ۱۹۷۲ م.)
عکاس: نیک اوت (Nick Ut)

🍃 @FreshQuercus

🎵El Amor
🎤 Julio Iglesias

🎼 #آهنگ_شب

🍃 @FreshQuercus

📝 «واژه‌»

خوبیلو بهتر از هر کس می‌دانست که اشتیاق و واژه‌ها رابطه‌ای تنگاتنگ دارند و یک هدف را دنبال می‌کنند. آن‌ها انسان‌ها را به هم پیوند می‌دهند، بینشان ارتباط برقرار می‌کنند و پل می‌سازند؛ خواه این واژه‌ها بیان شوند، خواه روی کاغد آورده شوند. به‌نظر خوبیلو هر واژه می‌توانست از پوسته‌ی خود به درآید و پیامی را به شخصی دیگر برساند. البته او واژه‌های سیار را بیشتر می‌پسندید؛ واژه‌هایی که از فضا عبور می‌کردند، به دوردست‌ها می‌رفتند و حتی مناطق غیرقابل‌تصور را درمی‌نوردیدند. به همین دلیل رادیو برایش پدیده‌ای جالب بود...

📚 لائورا اسکیوِل (۱۴۰۰). ناگهان هوس (آذر عالی‌پور). فرهنگ نشر نو.

🍃 @FreshQuercus

دوستی 🪷

🔸 دوستی قوی‌تر از خویشاوندی است زیرا حُسن تفاهم را می‌توان از چنین روابطی برداشت اما از دوستی نمی‌شود. اگر حُسن تفاهم از دوستی برداشته شود، دوستی از بین می‌رود. اما اگر حسن تفاهم را از رابطه‌ی خویشاوندی بردارید، این رابطه باقی می‌ماند.

🔸 اکثر مردم در این جهان هیچ‌چیز خوبی در کسی نمی‌یابند مگر آنکه آن شخص بتواند به نحوی سودی به آن‌ها برساند؛ گویی در حال خرید گاو و گوسفندند! آن‌ها بیشتر از همه به کسی اهمیت می‌دهند که بتواند در مقابل سرمایه‌گذاری‌شان بهترین بهره را نصیب‌شان کند.

🔸 چه چیزی می‌تواند شیرین‌تر از این باشد که کسی را داشته باشی که جرئت کنی درباره‌ی هر چیزی با او سخن بگویی به طوری که با خودت سخن می‌گویی؟

🔸 زندگی با دوست نباید شبیه زندگی در کنار یک مستبد باشد.

🔸 دوستی جز میان مردمان نیک ممکن نیست.

📚 مارکوس تولیوس سیسرون. (۱۴۰۰). چگونه یک دوست باشیم (شهاب‌الدین عباسی). پارسه.

🍃 @FreshQuercus

‍ «شکیبایی در تونل شب»
یادداشتی برای همراهان بیماران مبتلا به سرطان در زمانه‌ جنگ
✍🏼 ضحی نصر

چند شب پیش برای اینکه هوایی تازه کنیم، به محوطه باز آپارتمان رفتیم، تا کمی از التهاب اخبار دور باشیم. شب بود و مهتاب به روشنایی می‌درخشید. دقایقی بعد یکی از همسایگان خوب‌مان از راه رسید. به نظر سرحال نمی‌آمد. شوربختانه متوجه شدیم پدرش و هم‌زمان مادر همسرش در یک بازه زمانی دچار سرطان شده‌اند و در مراحل ابتدایی و میانی درمان قرار دارند. شرح همین مختصر کافی بود تا پرونده خاطرات دشوار بیمار شدن هم‌زمان دو نفر از اعضای خانواده خود و همسرم در ذهنم باز شود. روزهای بسیار پرفشاری بود. می‌توانم تصور کنم از سر گذراندن چنین ماجرایی تا چه اندازه دردناک و طاقت‌فرساست. روشن است که همسایه خوب ما و همسرش علاوه بر فشار بیماری عزیزان‌شان در شرایط پرفشار جنگی، از لحاظ ابهام روانی پیش‌رو و نیز گرانی‌ها و شاید نبود دارو چه فشاری را متحمل می‌شوند. بخش زیادی از یادداشت پیش‌رو متأثر از تجربه‌هایم طی بیماری مادرم است و امیدوارم مانند شمعی کوچک در این مسیر راه‌گشا باشد...
👇
https://shorturl.at/GqXhS

🍃 @FreshQuercus

‍ ‍ قلم‌های خاموش

🔹یکی از اتفاقات بسیار بدی که این مدت به ویژه در چند سال گذشته پس از اعتراضات گسترده و پیامدهای تلخ پس از آن رخ داده ملال نویسندگان است. بسیاری از افرادی که در کانال‌های تلگرام‌شان دست به قلم می‌بردند دیگر چیزی نمی‌نویسند. با چند نفرشان صحبت کرده‌ام، گویی نوشتن را بیهوده و بی‌فایده می‌دانند. خودم نیز مدت‌ها این گونه فکر می‌کردم. اتفاقاتی که در چند سال گذشته افتاد برای از پا در آوردن سیاره‌ای از فیل‌ها کافی بود. خودمان به‌خوبی می‌دانیم چه بر سر روان، جسم‌ و میهن‌مان آمده است. هنوز حتی برای سوگ‌های پی‌درپی عزاداری ملی درخوری هم نکرده‌ایم. گریه‌هایمان عقیم مانده و هنوز حواسمان سر جایش نیامده است.

🔹دوستی می‌گفت از اینکه چیزی غیر از وقایع اخیر بنویسم شرم دارم. از جاویدنام‌ها خجالت می‌کشم. شرم دارم درباره‌ی علایقم، کتاب‌هایی که می‌خوانم یا ماجراهای پیش پا افتاده بنویسم. به او گفتم روایت تو از هر چیزی برایم خواندنی است و می‌تواند نقطه‌ی اتصال من و ما به جریان طبیعی زندگی باشد.

🔹در روزگاری پر از خشم و قضاوت زندگی می‌کنیم. می‌دانیم رابطه‌های بسیاری در این مدت یا از بن قطع شده‌اند یا نقصان شدیدی در آن‌ها به وجود آمده. قصد تحلیل آن را ندارم. تنها می‌دانم به زمان نیاز داریم. اما به زندگی نیز هم. اگر واحد زندگی تباه شده از ایرانیان را «سال» در نظر بگیریم گرچه عمر معمولی یک انسان هفت یا هشت دهه است اما گویی از ما هزاران سال- چه بسا سال نوری دریغ شده است. پیش‌تر هم گفته‌ام اکنون نیز بر همان تصورم ما جز خودمان کسی را نداریم. چاره‌ای نداریم تا برای یکدیگر نقاط اتصال شویم، نقاط پیوند به یکدیگر به هر شیوه‌ای که می‌دانیم.
برای تک‌تک‌تان آرزوی سلامت جسم و جان دارم و برای ایران آرزوی آبادی و شادکامی.
ض. ن


🍃 @FreshQuercus

🎵Youth
🎤 Kim Feel Feat. Kim Chang Wan

Some day, it’ll leave me, this green youth
Like a flower that withers and blooms
...
I try to catch the days that go
But my empty hands get sad
So I should just let them go
I should turn away
That’s how time passes

🎼 #آهنگ_شب

🍃 @FreshQuercus

خیره مانده‌ام به واژه‌ی «هزاران»
هزاران جان
هزاران انسان
هزاران خانه
هزاران قلب
و هزاران هزاران درد
🕯️💔🤍💚🕯️

🍃 @FreshQuercus

🎵با بی
🎤 سنا برزنجه

🎼 #آهنگ_شب

🍃 @FreshQuercus

🌳 در جایگاه یک انسان که زمین تنها خانه‌ی اوست؛
در جایگاه یک شهروند ایرانی‌ که این سرزمین کاشانه‌‌ی اوست؛ در جایگاه فرزند شمال و خویشاوند درختان بلوط که بهترین خاطرات کودکی و نوجوانی‌اش در طبیعت شمال شکل گرفته، دست تک‌تک قهرمانان بی‌نام و بی‌ادعا را به گرمی می‌‌فشارم، که در این مدت از هیچ‌گونه تلاشی برای مهار آتش- و به‌واقع آتش بی‌خردی-  که به جان بخشی از جنگل‌های هیرکانی افتاده فروگذار نکرده‌اند. شما مردان واقعی این سرزمینید. قدردان وجودتان هستیم.

☀️ به امید صبحی زنده‌ایم که سرانجام فرا می‌رسد.

📍اخبار مربوط به مهار کامل آتش‌سوزی را می‌توانید از صفحه‌ی اینستاگرام زیر دنبال کنید:
https://www.instagram.com/dalir.village?igsh=MWwwdmI1cTd5d3BmOQ==

🍃 @FreshQuercus

🎵 Mia Cara
🎤 Peppino Gagliardi

🎼 #آهنگ_شب

🍃 @FreshQuercus

چشم تَر بی تو سرانجام مرا می‌داند
سرِ آرام به بالین حباب است مرا
#اسیر_شهرستانی
#فارسی_شکر_است

🍃 @FreshQuercus

🎵نی‌نامه
آرش فولادوند، نگینا امانقلوا، سارا نائینی و وحید تاج

کوز‌ه‌ی چشم حریصان پُر نشد
تا صدف قانع نشد پُر دُر نشد...
❤️🤍💚

لینک کنسرت در یوتیوب👇🏽
https://tinyurl.com/3zajnn8x

🎼 #در_پناه_ادبیات_و_موسیقی

هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر
که من از دست تو فردا بروم جای دگر
بامدادان که برون می‌نهم از منزل پای
حُسن عهدم نگذارد که نهم پای دگر
#سعدی
#فارسی_شکر_است 🌱

🍃 @FreshQuercus

‍ پیچ‌و‌تاب بوم نقاشی

📍زندگی برخی انسان‌ها ریتم عجیبی دارد. سال‌ها پیرامون یک معادله‌ی درجه‌ی یک نوسان کم‌جانی می‌زند. نه خیلی بالا می‌رود نه آنچنان پایین. این روند ادامه دارد تا اینکه یک جا نمودار به حالت نمایی در می‌آید.
گویی سرانجام از دل شعله‌ا‌ی کم‌جان، اخگری آغاز به تابش می‌کند.

📍 آنا مری رابرتسون موزِس (Anna Mary Robertson Moses) ملقب به «مادربزرگ موزِس» یکی از همین چهره‌هاست. زنی متولد سال ۱۸۶۰ م. در دهکده‌‌ای به نام گرینویچ در نیویورک. او از ۱۲ سالگی به مدت ۱۵ سال در خانه‌ و مزرعه‌ی ثروتمندان مشغول به کار می‌شود.
در ۲۷ سالگی ازدواج می‌کند. حاصل این ازدواج ۱۰ فرزند بود که از این تعداد نیمی از آن‌ها به دلیل بیماری و شرایط سخت زندگی روستایی جان خود را از دست می‌دهند.

📍یکی از عمده‌ترین سرگرمی‌های مری در این سال‌ها گلدوزی بود. اما پس از عبور از ۷۰وچند سالگی گویی دیگر دستان مری به دلیل آرتروز توان این کار را نیز نداشتند. سرانجام بدون هیچ آموزش حرفه‌ای اما با علاقه‌ای قدیمی به نقاشی روی می‌آورد. او خود را غرق در این هنر می‌کند. هنری که ریشه در عشقی دیرین و ذوقی سرشار داشت. چیزی که در تمام این سال‌ها فرصت پرداختن به آن را نیافته بود.

📍سرانجام کارهای او در سال ۱۹۳۹ م. (در ۷۵ سالگی) در موزه‌ی هنرهای مدرن نیویورک به نمایش گذاشته می‌شود. از آن پس به‌سرعت مشهور می‌شود و دهه‌ی ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ م. به یکی از شناخته‌شده‌ترین نقاشان سبک «هنر مردمی» و نیز چهره‌ای ملی در آمریکا بدل می‌شود.

📍مادربزرگ موزس در بیوگرافی خود می‌نویسد: «زندگی چیزی نیست جز همانی که خود می‌سازیم، همیشه همین بوده و در آینده نیز به همین ترتیب خواهد بود. به زندگی‌ام مانند یک روز کاری خوب نگاه می‌کنم. وظایفم را انجام داده‌ام و از این بابت احساس رضایت دارم.»


🍃 @FreshQuercus

آه ای وطن! ای خورده به بازارِ شقاوت
بس چوبِ حراج از طرفِ بی‌وطنانت
#حسین_منزوی

#ایران_آباد
❤️🤍💚

🍃 @FreshQuercus

به خاکِ تیره آخر خودسری‌ها می‌برد ما را
چو آتش گردن‌افرازی تهِ پا می‌برد ما را

غبار حسرت ما هیچ ننشست از زمینگیری
که هرکس می‌رود چون سایه از جا می‌برد ما را

ندارد غارت ما ناتوانان آن‌قدر کوشش
غباریم و تپیدن از کف می‌برد ما را

#بیدل_دهلوی
#فارسی_شکر_است 🌱

🍃 @FreshQuercus