‍ پیچ‌و‌تاب بوم نقاشی

📍زندگی برخی انسان‌ها ریتم عجیبی دارد. سال‌ها پیرامون یک معادله‌ی درجه‌ی یک نوسان کم‌جانی می‌زند. نه خیلی بالا می‌رود نه آنچنان پایین. این روند ادامه دارد تا اینکه یک جا نمودار به حالت نمایی در می‌آید.
گویی سرانجام از دل شعله‌ا‌ی کم‌جان، اخگری آغاز به تابش می‌کند.

📍 آنا مری رابرتسون موزِس (Anna Mary Robertson Moses) ملقب به «مادربزرگ موزِس» یکی از همین چهره‌هاست. زنی متولد سال ۱۸۶۰ م. در دهکده‌‌ای به نام گرینویچ در نیویورک. او از ۱۲ سالگی به مدت ۱۵ سال در خانه‌ و مزرعه‌ی ثروتمندان مشغول به کار می‌شود.
در ۲۷ سالگی ازدواج می‌کند. حاصل این ازدواج ۱۰ فرزند بود که از این تعداد نیمی از آن‌ها به دلیل بیماری و شرایط سخت زندگی روستایی جان خود را از دست می‌دهند.

📍یکی از عمده‌ترین سرگرمی‌های مری در این سال‌ها گلدوزی بود. اما پس از عبور از ۷۰وچند سالگی گویی دیگر دستان مری به دلیل آرتروز توان این کار را نیز نداشتند. سرانجام بدون هیچ آموزش حرفه‌ای اما با علاقه‌ای قدیمی به نقاشی روی می‌آورد. او خود را غرق در این هنر می‌کند. هنری که ریشه در عشقی دیرین و ذوقی سرشار داشت. چیزی که در تمام این سال‌ها فرصت پرداختن به آن را نیافته بود.

📍سرانجام کارهای او در سال ۱۹۳۹ م. (در ۷۵ سالگی) در موزه‌ی هنرهای مدرن نیویورک به نمایش گذاشته می‌شود. از آن پس به‌سرعت مشهور می‌شود و دهه‌ی ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ م. به یکی از شناخته‌شده‌ترین نقاشان سبک «هنر مردمی» و نیز چهره‌ای ملی در آمریکا بدل می‌شود.

📍مادربزرگ موزس در بیوگرافی خود می‌نویسد: «زندگی چیزی نیست جز همانی که خود می‌سازیم، همیشه همین بوده و در آینده نیز به همین ترتیب خواهد بود. به زندگی‌ام مانند یک روز کاری خوب نگاه می‌کنم. وظایفم را انجام داده‌ام و از این بابت احساس رضایت دارم.»


🍃 @FreshQuercus