✒️📘📕📗
قضاوتِ ناگزیر بر اساس تک‌شاخص فرویدی!
انسان پیچیده‌تر از آن است که تمام‌و‌کمال شناخته شود. حتی خروارها شاخص و توصیف هم راهنمای صددرصد مطمئن نیست که بتواند انسانی را به ما بشناساند.
با این حال گاهی اطلاعات‌مان به قدری اندک است که جز یک دادۀ واحد، معیار دیگری برای تصمیم‌گیری دربارۀ ماهیت فلان موضوع یا فلان انسان نداریم. در چنین حالتی توسل به تک‌شاخص‌های عینی، مطمئن‌ترین معیار ناگزیر است.
مثلاً فرض کنید تازه کسی را دیده‌اید و فارغ از سن او می‌خواهید بدانید سلامت جسمی خوبی دارد یا نه. در‌این‌صورت تک‌شاخص چاقی، بهترین دادۀ منفرد است که از سر ناچاری با یک نگاه می‌توانید معیار قرار دهید. یا شاید طبیعی بودن اجزای صورت و دستکاری نکردن آن با عمل جراحی را - ولو آن عضو به نظر خود شخص یا دیگران، نامتناسب باشد - ملاک اعتمادبه‌نفس کافی او تلقی کنید. یا اگر بخواهید تلقین‌پذیری و استعداد فریب خوردن از دنیا و اوضاع پیرامون را بسنجید، شاید تک‌شاخص علاقه به فیلم‌های سینمایی و سریال‌های تلویزیونی (برای بزرگسالان) معیار خوبی باشد. همچنین است پرچانگی و پرحرفی به‌مثابۀ معیار حماقت و غیره.
اگر جایی در قضاوت دربارۀ شایستگیِ فلان روان‌شناس یا مدعی معلومات روانشناختی، مردد بودید و هیچ معیاری در دسترس نبود یا با اطلاعات موجود، راه به جایی نبردید، تک‌شاخص «طرفداری از فروید» و «علاقه به روانکاوی»، با دقت مطلوب معیار خوبی برای پی بردن به بهرۀهوشی، شعور یا شرف اوست! [ایضاً علاقه به دیگر دنباله‌ها و میراث‌داران فروید از قبیل یونگ و لکان و غیره]. تک‌شاخص هشداردهنده‌ای است! مراقب جیب و ذهنتان باشید!
فروید: شکل‌گیری یک توهم؛ فردریک کروز، ایشکا، ۱۴۰۲.
https://t.me/fraudnotfreud
✒️📘📕📗
Post #592
795