هوش ارتباطی و سواد رسانه ای با محمد منشی زاده

🧠 من انگیزه ورزش و کتاب خواندن ندارم. چیکار کنم؟

🎧محمد منشی زاده

@FarzandeSabz

توی یکسال اخیر به دلیل مشکلات اینترنت، تقریبا 99 درصد کلاس ها و دوره هام به صورت حضوری برگزار شده. البته الان هم خیلی شرایط پایداری نیست اما دلم برای خیلی از شما که قبلا در وبینارهای آموزشی من بودین تنگ شده. برای اون روزهایی که پر از لایو اینستاگرام بود...

راستی اگه قرار باشه یه وبینار آموزشی داشته باشیم پیشنهادتون چه موضوعیه؟ فکر میکنید چه چیزی بیشتر براتون مفیده؟

موضوع از شما، آموزش از من 😊

@Monshizade_ir

توی آخرین پست اینستاگرام به این سوال مهم جواب دادم.

لطفا این پست را برای پدر و مادرهایی که میشناسید بفرستید

https://www.instagram.com/p/DdvippXjfP_/?stkn=MXdkd2FoMTc2MjZvcw==

🎞گاهی یادمون میره وظیفه ما پدر و مادرها چیه؟

فرستادن بچه ها به مدرسه؟ نه!❌

وظیفه ما کمک به رشد و آگاهی اونها برای تبدیل شدن به آدمهایی شاد و مسئولیت پذیره.🌱

وظیفه ما آماده کردن فضایی برای شناختن استعدادهای اونهاست.🌱

دیدن این انیمیشن کوتاه رو به همه شما پدران ومادران توصیه میکنم.

@FarzandeSabz

❌چرا تلاش میکنم اما نتیجه نمیگیرم؟

یه نکته مهم وجود داره که خیلی ها فراموشش میکنن

@FarzandeSabz

🧠هوش مصنوعی وارد زندگی بچه های ما شده. با سرعتی خیلی بیشتر از چیزی که تصور میکردیم.
اما یک نکته مهم وجود داره که باعث میشه من به عنوان کسی که روی تاثیر رسانه های مختلف روی افراد مخصوصا بچه ها مطالعه میکنه بیشتر نگران باشم.

برخلاف پلتفرم‌ های شناخته ‌شده‌ ای مثل گوگل یا شبکه‌ های اجتماعی که سال‌ هاست روی ابزارهای کنترل والدین کار کرده اند، هوش های مصنوعی هنوز چنین زیرساخت نظارتی قوی‌ ندارند.

تنها محدودیت‌ هایی که روی این سیستم‌ ها وجود داره، همون چیزیه که طراحان هوش مصنوعی برای همه افراد و همه سنین قرار دادن و البته اونها هم بیشتر دغدغه‌ شون فروش محصول بیشتره، نه لزوماً ایمنی کودک شما.

یعنی ممکنه با هر ادبیاتی به هر سوالی به بچه ها جواب بدن. هر عکسی که میخوان تولید کنند و هر فیلمی که...

پس ما به‌عنوان والد، دقیقاً باید مراقب چه چیزهایی باشیم؟
فقط زمان استفاده؟
حریم خصوصی؟
اطلاعاتی که کودک وارد می‌کند؟
اینکه جواب‌های هوش مصنوعی را باور می‌کند؟
یا حتی اینکه ممکن است کم‌کم با یک ماشین مثل یک دوست واقعی رفتار کند؟

یک مقاله نوشتم و درباره ۷ نکته مهم و کاربردی گفتم که به شما کمک می‌ کنه بدون ترساندن فرزندتون از فناوری، استفاده امن‌ تر و آگاهانه‌ تری از هوش مصنوعی داشته باشه.

👇 مقاله کامل را از اینجا بخوانید:

https://farzandesabz.com/7-ai-monitoring-rules-for-children/

حدود 12 روزه که اینجا چیزی ننوشتم؛ اصلا در اینستاگرام هم نبودم؛ چرا؟!
چون رفته بودم به نقطه ای از ایران که نه تنها اینترنت نداشت بلکه در قسمتهایی موبایل هم آنتن نمیداد!
جای شما خالی یکی از روستاهای شمالی کشور وسط جنگل.
حالا این چه اهمیتی داره؟ تقریبا هیچی!😶‍🌫️

جدا از تجربه جذاب جدایی از موبایل و اینترنت، ما اغلب فکر میکنیم در زمانی که موبایل نداریم خبرهای مهمی ممکنه رخ داده باشه که بی خبریم.
به این فکر میکنیم که بسیاری از مخاطبان ما منتظر پیام یا فعالیت مجازی ما هستند.
به این فکر می کنیم که بعد از رسیدن به اینترنت چقدر پیام نخوانده خواهیم داشت، چقدر تماس از دست رفته.
اما تجربه این چند روز برای من متفاوت بود.🫠

ساختار فضای مجازی باعث میشه تصور کنیم حضورمون برای خیلی ها مهمه. هر روز دیده میشیم، پیام میگیریم، استوری هامون رو میبینن، واکنش نشون میدن و همین ها کم‌ کم به ما احساس «در ارتباط بودن» میده.

شری تورکل، روان‌شناس و پژوهشگر انسان و رسانه، (که اولین نفری بود که درباره کتاب والدین حقیقی فرزندان مجازی بهش ایمیل زدم و نظرش رو پرسیدم🙃) یه کتاب داره به اسم «تنها درکنار هم». توی این کتاب توضیح میده که چطور فناوری میتونه تعداد ارتباطات ما را زیاد کنه اما تعداد بیشتر لزوما به معنای عمیق تر شدن رابطه‌ ها نیست.

اگه کسی توی فضای مجازی احوالتون رو نمیپرسه ایراد از اون آدم یا شما نیست! فضای مجازی ذاتش همینه. 😊

برگشتم.

✍️محمد منشی زاده

@FarzandeSabz

🧠 اگه هوش مصنوعی بتونه...

اگه بتونه کاری برای من انجام بده، آیا حتما باید اون کار رو به هوش مصنوعی بدم؟

اگه بتونه به جای من فکر کنه، آیا همیشه باید ازش بخوام فکر کنه؟

اگه بتونه به جای من بنویسه، آیا نوشتن دیگه بی ارزش میشه؟

اگه بتونه برای من تصمیم بگیره، چقدر از تصمیمی که میگیرم سهم و مسئولیت خودمه؟

و اگه روزی بیاد که به جای من انتخاب‌ کنه...

اون وقت از خودمون چه چیزی باقی می مونه؟

هوش مصنوعی خیلی کار ما را راحت‌ تر می کنه اما امروز با این سوال زندگی کن:

کدام کارها را نباید به هوش مصنوعی بسپارم؟

✍️محمد منشی زاده

@FarzandeSabz

آقای منشی زاده؟ 🙃
همه حرفهایی که درباره ناهار رایگان زدی رو توی یک جمله خلاصه میکنی؟

من : منابع ما محدوده.

این حقیقت رو بیا با هم مرور کنیم...

تو نمی‌ تونی همه کتاب‌ ها رو بخونی.
همه آدم‌ ها رو بشناسی.
همه فیلم‌ ها رو ببینی.
همه خبرها رو دنبال کنی.
همه مهارت‌ ها رو یاد بگیری.
به همه پیام‌ ها جواب بدی.
همه جا حضور داشته باشی.

ن می‌ شه ❌


هر بار که چیزی رو انتخاب میکنی، داری از یه چیز دیگه‌ میگذری.

پس انتخاب فقط این نیست که بگی: این رو میخوام

✅انتخاب واقعی یعنی:

این رو میخوام، حتی اگر به قیمت از دست دادن چیزهای دیگه تموم بشه

از این زاویه، حتی دنبال کردن یک نفر در اینستاگرام هم یک انتخاب کوچیک و بی‌ اهمیت نیست.

داری بخشی از توجهت رو به اون آدم میدی.

دیدن هر استوری، یعنی چند ثانیه از عمرت رو به اون فروختی.

خوندن هر کانال خبری، یعنی اجازه دادی بخشی از ذهنت با اون موضوع درگیر بشه (این رو جدی بگیرین. مخصوصا این روزها)

و این انتخابها وقتی هر روز تکرار میشن، در طول ماه‌ ها و سالها، زندگی ما رو میسازن .

⌛️شاید وقتشه قبل از اینکه بپرسیم:

چی رو به زندگیم اضافه کنم؟

گاهی بپرسیم:

چی رو باید از زندگیم حذف کنم؟


✍️محمد منشی زاده

@FarzandeSabz

من دست از سر این ناهار رایگان برنمیدارم 😄

امروز فقط یه سوال کوتاه از تو دارم...

آیا خواندن همین مطلب، برای تو رایگان حساب شده؟

من پولی از تو نگرفتم اما زمانی را از تو گرفتم که دیگه برنمیگرده.
تو میتونستی همین زمان رو با یک نفر دیگه صحبت کنی، راه بری، کار کنی یا اصلا بخوابی و به سقف خیره بشی!

⚠️منابع ما محدوده.
زمان محدوده.
توجه محدوده.
انرژی محدوده.
پول محدوده.

از این به بعد هرچیز رایگانی دیدی... مثلا یک ویدیوی اینستاگرام
از خودت بپرس:

برای به دست آوردنش، دارم از چه چیز دیگری میگذرم؟

✍️محمد منشی زاده

@FarzandeSabz

وسط ناهار و شام خوردنتون، لطفا پست اینستاگرام زیر را برای دوستانتون بفرستید😄

https://www.instagram.com/reel/DcMXYAQtP44/?igsh=b3hjc2VncndkdTQy&igsi=b3hjc2VncndkdTQy

♥️🌱

داشتیم درباره ناهار رایگان حرفی میزدیم...

گفتیم چیزی به اسم ناهار رایگان وجود نداره چون ما برای هر انتخابی که انجام میدیم حتی یک کار بسیار مفید و ارزشمند در حقیقت قبول کردیم نه تنها از وقت و انرژی و تمرکز خودمون مصرف کنیم بلکه قبول کردیم خیلی از کارهای دیگر رو انجام ندیم.

مساله اینجاست که مغز ما معمولاً فقط هزینه چیزهایی رو که انتخاب کردیم رو محاسبه میکنه اما هزینه چیزهایی که به خاطر آن انتخاب نکردیم رو نمی بینه!

تصور کن با خودت میگی :

✅«امشب یک فیلم ببینم»

هزینه تماشای یک فیلم شاید فقط چند ساعت از وقتت باشه

اما واقعیت پنهان اینه که با انتخاب فیلم دیدن، همزمان به چند چیز دیگه «نه» گفتی

❌بازی با فرزندت
❌زودتر خوابیدن
❌چند صفحه کتاب خواندن
❌گفتگو با یک دوست
❌ورزش
❌و...

🟢ما فقط میگیم: «من انتخاب کردم فیلم ببینم»

ولی واقعیت پنهان اینه:

🔴من انتخاب کردم با فرزندم بازی نکنم، زودتر نخوابم، چند صفحه کتاب نخوانم، با دوستم صحبت نکنم، ورزش نکنم و...

به این بخش پنهان انتخاب میگن: هزینه فرصت

هر « بله » ما، چند « نه » هم با خودش میاره

🌱حالا آماده یک سوال چالشی از خودت هستی؟

امروز به چه چیزهایی «بله» گفتی که اصلاً ارزشش رو نداشت؟


✍️محمد منشی زاده

@FarzandeSabz

🍴 برگردیم به سؤال دیروز:

یک ناهار رایگان، چقدر برای تو هزینه داره؟

در نگاه اول جوابش میشه هیچی! وقتی پولش رو من ندادم، چه هزینه ‌ای داره؟

میلتون فریدمن، برنده جایزه نوبل اقتصاد نظر دیگه ای داره! او کتابی نوشته به اسم:

There’s No Such Thing as a Free Lunch

هیچ ناهار رایگانی وجود نداره.

(تا جایی که من گشتم هنوز این کتاب هنوز به فارسی ترجمه نشده)

ایده ‌ای که پشت این عنوان کتاب هست خیلی بزرگتر از یک ناهاره!

فرض کن من امروز تو رو به ناهار دعوت کنم. پول غذا رو من میدم.

اما تو برای خوردن اون ناهار، یک ساعت از وقتت رو گذاشتی.

در اون یک ساعت، نمی ‌تونستی کار دیگه ‌ای انجام بدی:

نمی‌تونستی کتاب بخونی، با بچه‌ات حرف بزنی، اخبار ببینی، ورزش کنی، استراحت کنی. بخوابی، تلویزیون ببینی، یا حتی یک تصمیم مهم کاری بگیری و...

پس ناهار رایگان بود؟
از نظر پولی شاید. اما از نظر فرصتی که از دست دادی، نه.

تقریباً همیشه ما در حال از دست دادن فرصت های دیگری به خاطر انتخاب هامون هستیم و هیچ انتخابی بدون حذف کردن چند انتخاب دیگه نیست.

ماجرای ناهار رایگان ادامه دارد...🍕

✍️محمد منشی زاده

@FarzandeSabz

⁉️امروز به این سوال کوتاه، عمیق فکر کن:

*یک ناهار رایگان، چقدر برای تو هزینه داره؟!*

اگه برای پاسخ کمی به خودت زمان بدی، میتونی برنده جایزه نوبل اقتصاد بشی!

@FarzandeSabz

*⚠️انسان تک‌ بُعدی*

مدتها پیش دوستی گفته بود که چرا نیمی از کتابخانه ات کتابهای غیر تخصصی است؟ چرا اینهمه روانشناسی؟ چرا تاریخ و فلسفه؟ چرا شعر و ادبیات؟

پاسخم یک جمله بود: *نمی‌ خواهم یک رباتِ متخصص باشم.
*

نزدیک به 10 سال است که در حوزه رسانه کتاب می نویسم، مطالعه می کنم و گاهی تدریس؛ اما آیا این یعنی تمام وجودم باید به «رسانه» و «فضای مجازی» محدود شود؟

انسان تک‌ بُعدی، خطرناک است چون گمان می‌ کند تمام حقیقت در همان تخصص خلاصه می‌ شود. دنیا را فقط از یک پنجره می‌ بیند و هر مسئله‌ ای را با همان عینک تفسیر می‌ کند.

می ترسم *«انسان پشت رسانه»* را فراموش کنم. میترسم از اخلاق، فلسفه و زیبایی‌ شناسی غافل شوم. رسانه و فناوری بدون اینها، تنها مجموعه‌ ای از ابزارهاست نه راهی برای بهتر زیستن.

*من می‌ خواهم پیش از آنکه متخصص رسانه باشم، انسان باشم.
*


می‌خواهم وقتی از اینستاگرام سخن می‌گویم، روان‌شناسی توجه را هم بشناسم. وقتی درباره کودک و رسانه حرف می‌زنم، فلسفه تربیت و ادبیات کودک را هم بدانم. گاهی مارتین هایدگر بخوانم تا بهتر بفهمم فناوری چگونه نسبت ما را با جهان تغییر می‌ دهد، و گاهی سعدی بخوانم تا یادم بماند هیچ هوش مصنوعی نمی‌ تواند تجربه عشق و رنج انسان مانند ادبیات بفهمد.

تخصص، عمق می‌ خواهد؛ اما انسان بودن، وسعت. و ما به هر دو نیاز داریم. تا به بینشی برسیم که کمک کند میان ایده‌ ها پل بزنیم، مسائل را عمیق‌ تر ببینیم و راه‌ حل‌ های تازه خلق کنیم.

در روزگاری که جهان ما را به *ماشین‌ هایی تک‌ کاره* تبدیل می‌ کند، شاید مهم‌ ترین مسئولیت ما این باشد که انسان بمانیم.

✍️محمد منشی زاده

@FarzandeSabz

کاش من هم موبایل بودم...

@FarzandeSabz

💥نمیدونم چقدر برای شما هم پیش اومده که یه شب، وقتی سرتون به بالش می رسه، با خودتون فکر کنین: *«امروز چقدر روز سختی بود...»* بعد توی فکراتون غرق می‌شین که یهو یادتون میاد از صبح چند تا اتفاق خوب هم افتاده؛ اونقدرها هم مصیبت نبوده! اما عجیبه... از همه‌ اون اتفاق‌ ها، فقط همون یکی دو تا اتفاق تلخ توی ذهنتون مونده.

🧠این فقط برای شما نیست. *معماری ذهن* همه ما همین‌ طوری طراحی شده. از بین ده‌ ها اتفاق، معمولاً اون چیزی رو نگه میداره که *بار هیجانی بیشتری داره.* برای همینه که ممکنه از بین ده تا پیام، فقط همون یه پیام یا جمله انتقادی و تند تا آخر شب توی ذهنتون بچرخه. یا از یه مهمونی برگردین و از بین همه حرفها و خنده ها، فقط همون یک جمله‌ ای یادتون بمونه که بهتون برخورد و ناراحتتون کرد.

🎬اگه از اون دسته آدمهایی باشین که هر روز ساعت‌ ها اخبار و کلیپ و محتواهایی رو می‌ بینین که پر از ترس، دعوا، ناامیدی و نگرانیه کم‌ کم به این نتیجه می‌ رسین که *دنیا جای وحشتناکی شده، آدم‌ ها دیگه قابل اعتماد نیستن و آینده هم چیزی جز ابهام نیست...* نمیخوام بگم همه چیز گل و بلبله اصلا هم اینجوری های نیست! حداقل توی این روزهایی که داریم تجربه می کنیم. ولی واقعا ذهن ما هم خوب بلده تکه های پازل رو کنار هم بچینه تا تصویری که دلش میخواد بسازه.

*گاهی دنیا به اندازه کافی تاریک میشه؛ اما مشکل واقعی جاییه که تدوینگر ذهنمون دست به کار میشه و فقط صحنه‌های تاریکش رو برای ما نگه میداره.*

♨️اما آیا ما می تونیم معماری ذهنمون رو تغییر بدیم؟ آیا راهی برای جلوگیری از ساختن این پازل سیاه در ذهنمون داریم؟ بعدا بیشتر توضیح میدم.
لطفا شما هم این متن را برای گروه هایی که عضو هستید بفرستید تا با هم بهتر زندگی کنیم.🌱

✍️محمد منشی زاده

@FarzandeSabz

[سایت فرزندسبز](farzandesabz.com) | [بله](ble.ir/farzandesabz) | [تلگرام](t.me/farzandesabz) | [اینستاگرام](Instagram.com/monshizade_ir) | [آپارات](aparat.com/farzandesabz) |