🔵 ۳۶۵ روز همراه با مقدسین
🔵🔵🔵🔵🔵


✝️قدیسه ترزای آویلا

✔️ عید: ۱۵ اکتبر

⚰️۲۸ مارس ۱۵۱۵ – ۴ اکتبر ۱۵۸۲ میلادی

🔺حامی : مبتلایان به سردرد، نویسندگان، نیازمندان به فیض و اسپانیا


ترزای کوچک از آویلا در اسپانیا، در هفت سالگی اشتیاقی عظیم برای نیل به مقامِ شهادت در سر می‌پروراند. او به والدینِ خویش گفت: من می‌خواهم خداوند را ببینم. هنگامی که او حدودِ دوازده سال داشت، مادرش چشم از جهان فروبست. ترزای پریشان‌حال، به سرگرمی‌های حیاتِ دنیوی روی آورد. پدرش او را در مدرسه‌ی یک صومعه ثبت‌نام نمود تا زمانی که بتواند ازدواج کند. اما ترزا رفته‌رفته احساس کرد که به حیاتِ مذهبی (رهبانی) فراخوانده می‌شود. او برخلافِ میلِ پدرش، به طریقتِ کرمیلیت‌ها در صومعه‌ی تجسد پیوست و نامِ ترزای عیسی را برگزید.

حیات در صومعه نسبتاً سهل‌گیرانه بود و ترزا گاه حیاتِ نیایشیِ خویش را نادیده می‌گرفت. با این حال، حیاتِ روحانیِ او در دورانِ لنت (ایامِ روزه و توبه) در سال ۱۵۵۴ میلادی دگرگون گشت. ترزا در سنِ سی و نه سالگی، تجربه‌ی ژرف‌تری از حضورِ پروردگار را در درونِ خویش، و همچنین رؤیاها و خلسه‌هایی را آغاز نمود. این تأثیرِ الهی او را متقاعد ساخت تا اصلاحاتِ عظیمِ کرمیلیت‌ها را آغاز نماید. او صومعه‌هایی را بنیان نهاد که در آن‌ها روحیه‌ی ساده‌تر و اصیل‌ترِ کرمیلیت زیسته می‌شد. اصلاحاتِ او از طریقِ قدیس جانِ صلیبی در صومعه‌های مردان نیز پی گرفته شد. ترزا در حینِ بازگشت از تأسیسِ یک صومعه در بورگوس چشم از جهان فروبست. واپسین کلماتِ او چنین بود:

ای پروردگار من، ساعتی که برای آن بی‌قرار بودم فرا رسیده است؛ زمانِ دیدارِ یکدیگر است.

🧠 تامل

در میانِ تمامیِ جزئیاتِ عملیِ اصلاحات، ترزا چندین راهنمای بی‌زمان برای پیشرفتِ روحانی به رشته‌ی تحریر درآورد، از جمله راهِ کمال و قلعه‌ی درونی. این معلمِ کلیسا پیوسته به خواهرانِ خویش توصیه می‌نمود تا در نیایش و تأمل اصیل و راستین باشند. از او می‌آموزیم که چگونه از درونِ واقعیتِ خویشتن دعا کنیم. خداوند از پیش ما را کاملاً و به تمامی می‌شناسد، از این رو تظاهر در نیایش بی‌فایده است.



✝دعا کنیم

ای قدیسه ترزای آویلا! دعا کن تا من همواره پذیرشِ بیشتری نسبت به حضورِ پروردگار در حیاتِ خویش داشته باشم. آمین.


💙 برای محتوای بیشتر در تلگرام ما را دنبال کنید:

✈️ @farsicatholic