🌞 دعای صبحگاهی


به نام پدر، پسر، و روح‌القدس.

ای حضورِ بی‌کرانِ پنهان در ژرفای روان، و ای معمارِ قلعه‌ی درونیِ جان‌ها،

در سپیده‌دمِ این پنجشنبه، روزی که کلیسایت یادبود عارفِ بزرگ، قدیسه ترزای آویلا را گرامی می‌دارد، از هیاهوی بیرون روی برمی‌گردانم تا به عمیق‌ترین حجره‌ی قلبم، آنجا که تو در سکوتِ محض ساکنی، پناه ببرم. او که آموخت خدا به تنهایی کافی است، جانِ مرا نیز به این بی‌نیازیِ عظیم و رهایی از بندها فرا می‌خواند. در کلامِ حیات‌بخشت چنین می‌خوانیم:

ای جان من، تنها در خدا آرام گیر، زیرا امید من از اوست.

پروردگارا، در این بیداریِ بامدادی، به من یاری رسان تا از سرگردانی در راهروهای تاریکِ حواس و دلبستگی‌های خاکی عبور کنم. ای عیسای من، منِ نفسانی و تمامِ تشویش‌هایم را در آتشِ عشقِ خود بسوزان. مرا از منِ دروغینم عریان ساز تا ظرفِ وجودم تنها مأوای حضورِ خالصِ تو گردد و با تمامِ وجود درک کنم که در وصالِ تو، هیچ‌چیز نمی‌تواند آرامشِ مرا برهم زند.

ای روح‌القدس، ای شعله‌ی سوزانِ آگاهی، در خلوتگاهِ جانِ من بوز. مرا به آن یگانگیِ نابی ببر که در آن مرزهای دوگانگی فرو می‌ریزد و تنها ذاتِ پروردگار در پهنه‌ی هستی باقی می‌ماند.

ای مریمِ عذرا، ای مظهرِ کاملِ تسلیم و مراقبه، دستِ مرا بگیر و شفاعتت را راهنمای این سلوکِ باطنی ساز تا قلبم همواره محرابِ نورِ الهی بماند.

آمین.


🔴 برای محتوای بیشتر در تلگرام ما را دنبال کنید:


🔖 @farsicatholic