Kamolot davrida yurganimda ham keyin ham shu holatni ko’rdim. Kimningdir jiyani, shogirdi sifatida yuzaga chiqqanlar tez so’nishgan. Lekin o’sha vaqtda kichik harakatlar, sabr bilan o’sib kelganlar hozir hammasi xususiyda ham davlat tashkilotida ham yoshlar sohasida ham yaxshi ishlar qilib kelyapti. O’sha jiyanlar va shogirdlar yo’q hech qayerda.

Nega bunaqa narsalarni aytyapman? Faoliyatingizni qaysidir qismida siz ham shu to’siqqa dush kelishingiz mumkin, bu sistemaning kamchiligi. Yoki o’zingiz shunaqa yordam xohlashingiz mumkin, yengillik hammaga yoqadi.

Lekin ikkala holat ham sizga salbiy effekt beradi. Sizni ko’taradigan ham odam qiladigan ham shu vaqt va intizom sinovidan o’tadigan mehnat. Men tanigan hamma odamlar aynan shunaqa kichik qadamlar bilan shu kunlarga va martabalarga kelishgan.

Bugun bayram, bunaqa post yozmoqchi emas edim, esimga tushib qoldi. Faqat iltimos, bu g’irt noliydigan odam ekan, inqillab nolishdan boshqasini bilmas ekan deb tushunmanglar. Men o’zbekman, shu vatanni yoshlaridanman, berilgan imkoniyatlardan maksimal bo’lmasa ham qo’ldan kelgancha eplab kelyapman 😄