#گزیده خوانی

دغدغه سندل و والزر پیامدهای مدنی نابرابری و به خصوص نابرابری آموزشی است. والزر مخالف پولی سازی آموزش است، زیرا معتقد است مزایا و امتیازات اجتماعی کلان آموزش با پولی شدن آن، تنها به طبقه‌ای خاص اختصاص می‌یابد. سندل هم با توجه به تضعیف همبستگی اجتماعی به مسئله خصوصی سازی آموزش پرداخته است. به باور او پولی و خصوصی شدن آموزش دو پیامد نامطلوب مالی و مدنی دارد. نخست این‌ که موجب تضعیف خدمات عمومی می‌شود، چون کسانی که دیگر از این خدمات استفاده نمی‌کنند، تمایل چندانی به پرداخت مالیات برای حمایت از آن ندارند. دوم این‌ که نهادی عمومی مانند مدرسه که در گذشته جایی برای گرد هم آوردن مردم بود، دیگر مکان ملاقات شهروندانی از گروه‌های مختلف نیست. تهی شدن حوزۀ عمومی، پرورش همبستگی و حس زندگی در اجتماع را دشوارتر می‌کند که شهروندی مردم‌سالار بر آن مبتنی است و به فرسایش فضائل مدنی یا، به تعبیر دقیق‌تر، «فرسایش حوزۀ عمومی»‌ منجر می‌شود. سندل معتقد است مدارس دولتی از قدیم یکی از پایگاه‌های تربیت مدنی بوده‌اند. تربیت مدنی امری است که به صورت غیرعمدی در گرد هم‌آیی جوانانی که به طبقات اقتصادی، پیشینه‌های دینی و جوامع قومی مختلف تعلق دارند، در نهادهای مشترک منتقل می‌شود. به باور او در زمان‌های که بسیاری از مدارس دولتی در شرایط خطرناکی قرار دارند، این پرسش مطرح می‌شود که چگونه جامعه مردم‌سالار می‌تواند به پرورش همبستگی و احساس مسئولیت متقابل در میان اعضایش امیدوار باشد و جامعه‌ای عادلانه بسازد.

ص 53 از کتاب "آموزش در پاورقی" / فاطمه مقدسی/ نشر نی