این یافته‌ها بر اساس کشف مصنوعات سنگی و فسیل‌های جانوری در لایه‌های رسوبی منطقه کالیو در جنوب غرب سولاوسی استوار است.
- مصنوعات سنگی کشف‌شده در کالیو نشان می‌دهند که انسان‌تباران حداقل ۱.۰۴ میلیون سال پیش در سولاوسی حضور داشته‌اند.
این تاریخ‌گذاری با روش‌های پالئومغناطیسی و سری اورانیوم/رزونانس اسپین الکترون (US-ESR) روی دندان‌های فسیل‌شده گونه منقرض‌شده Celebochoerus heekereni تأیید شده است.
- سولاوسی بخشی از منطقه والاسئا است که بین آسیا و استرالیا قرار دارد. این کشف نشان می‌دهد که انسان‌تباران توانسته‌اند زودتر از آنچه قبلاً تصور می‌شد، از موانع اقیانوسی عبور کنند.
- حضور انسان‌تباران در سولاوسی تقریباً همزمان با سکونت آن‌ها در فلورس (۱.۰۲ میلیون سال پیش) و قدیمی‌تر از شواهد لوزون (فیلیپین) با قدمت ۷۷۷–۶۳۱ هزار سال است.
- ابزارهای سنگی یافت‌شده از جنس چرت هستند و با تکنیک ضربه آزاد ساخته شده‌اند. برخی از آن‌ها نشان‌دهنده کاهش دو مرحله‌ای برای تولید ابزارهای کوچک‌تر هستند.
- رسوبات منطقه تحت تأثیر فرسایش و فعالیت‌های تکتونیکی قرار گرفته‌اند، اما تاریخ‌گذاری‌های انجام‌شده حضور انسان‌تباران در اوایل پلیستوسن را تأیید می‌کنند.
این مطالعه نشان می‌دهد که سولاوسی یکی از قدیمی‌ترین مکان‌های سکونت انسان‌تباران در جزایر جنوب شرق آسیا است و درک ما از پراکندگی اولیه انسان‌ها را تغییر می‌دهد. این یافته‌ها همچنین سؤالات جدیدی درباره چگونگی مهاجرت انسان‌تباران به جزایر والاسئا مطرح می‌کند.📎منبع:
📌Nature Article: Hominins on Sulawesi during the Early Pleistocene
🦖 @Evolution_iran