#واکنشهای_تزریق_خون
#قسمت_دوم
لینک قسمت اول

👈 واکنش سپتیک ترانسفوزیون (STR):
✅ علایم بصورت تبی است که پس از قطع تزریق خون و تجویز ضد تب بهبود نمی یابد. علایم دیگر شامل تهوع، استفراغ، تنگی نفس، هیپوتانسیون و شوک است.
✅ در صورت مطرح بودن باید کشت خون از گیرنده و خون تجویز شده صورت بگیرد.
💉 درمان: قطع تزریق و درمان سپسیس
🔖 پیشگیری: افزایش کیفیت مراقبت و بررسی فراورده ها در بانک خون، عدم طولانی کردن تزریق هر فراورده (حداکثر 4 ساعت)

👈 واکنش همولیتیک تاخیری (DHTR)
✅ معمولا 3 تا 10 روز بعد از تزریق رخ میدهد و ناشی از عدم سازگاری آنتی ژن های غیر از ABO است.
✅ علایم بصورت تب، آنمی و زردی است. هموگلوبین اوری وجود ندارد
💉 درمان: کاملا حمایتی است و باید به بانک خون گزارش شود.

👈 بیماری پیوند علیه میزبان ناشی از ترانسفوزیون (TA-GvHD)
✅ ناشی از اقدام لنفوسیت های دهنده در یک میزبان دارای ضعف ایمنی است.
✅ علایم 3 تا 30 روز بعد از ترانسفوزیون رخ میدهد و بصورت: تب، راش اریتماتو، اسهال، بالارفتن آنزیم های کبدی و پان سایتوپنی است.
💉 درمان: معمولا درمانی وجود ندارد و اقدامات حمایتی انجام میشود. مورتالیته متاسفانه بالاتر از 95% است.
🔖 پیشگیری: استفاده از فراورده اشعه دیده در بیماران مستعد (بیماران پیوند مغز استخوان، لنفوم هوچکین، دهنده از نزدیکان جور از نظر HLA، ضعف ایمنی مادرزادی)

👈 پورپورای ناشی از ترانسفوزیون:
✅ معمولا 1 تا 3 هفته بعد از ترانسفوزیون با وقوع #ترومبوسیتوپنی دیده میشود و ناشی از ساخت آنتی بادی علیه پلاکتهای دهنده و میزبان است.
💉درمان: معمولا با حذف آنتی بادی پلاکتها به سطح طبیعی برمی گردد. اما در صورت وقوع خونریزی های جدید و یا افت پلاکت به سطوح بسیار پایین میتوان از IVIG، #پلاسمافرز یا ترانسفوزیون پلاکت استفاده کرد.

بدین ترتیب مبحث واکنشهای تزریق خون هم به پایان رسید. امیدواریم که مورد استفاده عزیزان قرار گرفته باشد.

@emedupdates