دنباله سرمقاله👈 این نوع مواضع و سخنان، نگرانی‌های بزرگی را برای آینده برمی‌انگیزد و جامعه می اندیشد کسانی که در شرایط یک جنگ وجودی، نسبت به اولویت‌ها و حقوق عمومی بی مبالاتی دارند در صورت گذر از این شرایط و تثبیت موقعیت خود چه وضعیتی را رقم خواهند زد؟ به همین دلیل است که این نوع رفتارها و موضع‌گیری‌ها نقش ضد انگیزه‌ای در مشارکت عمومی چه برا یامروز و چه در صورت تشدید جنگ دارد.
فکرکنید به نسل بعد که وقتی این خبرها را می‌بیند چشم‌هایش گرد می‌شود از اینکه در یک دوره قبل چنین روش‌های کنترلی برای جامعه‌ای با آن تاریخ دراز فرهنگ و تمدنش وجود داشته اما نه! همین جامعه امروز هم چشمانش گرد و عصبانی می‌شود چون بارها اکثریت پای صندوق‌های رای دست رد به سینه این تفکر و دیدگاه زده و خواستار روش‌های معقول‌تری بوده‌اند ولی ابزار تصمیم سازی و اعمال قدرت دست آن اقلیت بوده است. گویی در کره زمین فقط در ایران کنسرت برگزار می‌شود. آنها به تجربه ده‌ها کشور دیگر در دنیا از جمله بسیاری از کشورهای اسلامی هم نیم نگاهی ندارند بگذریم که همین کنسرت‌ها در ایران از همه جای دنیا منزه‌تر است ولی این دستورالعمل‌های سخیف در موردش صادر می‌شود که خیلی بدتر از زردکی است که به آن بینوا پیشنهاد شد.

کانال تلگرامی گفتارهای باقی
https://t.me/emadbaghi
کانال "گفتارهای باقی" در سکوی بله
http://ble.ir/emadeddinbaghi