نقدی بر مجموعه شعر آزاد کوردی ( ئەوکلیان) سروده سمیه فلاحی
✍صالح رحمتی
۱- مقدمه:
کتاب با آموزش الفبا و رسم‌الخط کوردی خوارین آغاز شده که به نحو شایستەای طریقه خوانش درست کلمات و رسم‌الخط کوردی را مبسوط و با ذکر مثال توضیح داده. بهرحال مخاطب این کتاب به سبب ناآشنایی با این رسم الخط و عدم فراگیر بودن آن، اندک هستند. حتی متاسفانه در میان جامعه کورد زبان!
۲-زبان و لهجه:
به گمانم بارزترین نقطه قوت کتاب، زبان و لهجه آن باشد. یک زبان ایلامی بدون فیلتر با اصل وفاداری به واژگان کوردی جنوبی که حتی برای خوانندگان کورد دیگر بخشها نیاز به پانویس دارد.
فلاحی شاید به عمد از کوردی خالص ایلامی استفاده کرده. نه سورانی معیار و نه کورمانجی شمالی. این انتخاب احتمالا آگاهانه، خودش یک مانیفست سیاسی است. اینکه لهجه کوردی ایلامی هم میتواند سوژه ادبیات و شعر باشد نه فقط فکاهی و طنز و نوستالژی محلی!
Post #131
88
- ❤ 4