در جنگ اول خلیج فارس ۱۹۹۱ (عملیات طوفان صحرا) پدافند هوایی عراق (شامل سام، توپ‌های ضد هوایی و جنگنده های رهگیر) حدود ۳۸ تا ۴۲ فروند از جنگنده‌های ائتلاف را ساقط کرد. این رقم بخشی از کل ۷۵ فروند هواپیمای از دست رفته ائتلاف (۵۲ ثابت‌بال و ۲۳ بالگرد) است که بسیاری از آن‌ها به دلایل غیرجنگی (حوادث فنی یا آتش نیروهای خودی) بودند. تنها یک مورد تأییدشده نبرد هوایی (شکار اف ۱۸ توسط میگ ۲۵ عراق) وجود داشت و بقیه عمدتا توسط پدافند زمینی صورت گرفت.
در جنگ ۲۰۰۳ پدافند عراق بسیار ضعیف‌تر عمل کرد و تعداد بسیار کمی از جنگنده های ائتلاف را ساقط کرد (اغلب گزارش‌ها آن را نزدیک به صفر یا حداکثر ۱-۲ مورد تأییدشده می‌دانند). بیشتر تلفات جنگنده های ائتلاف در این دوره به friendly fire (مانند شلیک اشتباه پاتریوت‌های آمریکایی) یا حوادث فنی مربوط بود.
نرخ قابل قبول اصابت (تلفات رزمی) برای نیروی مهاجم هوایی در جنگ‌های مدرن معمولاً کمتر از ۰.۱٪ تا ۰.۵٪ به ازای هر سورتی پرواز است (یعنی حدود ۱ هواپیما به ازای هر ۲۰۰ تا ۱۰۰۰ سورتی).
در جنگ خلیج فارس ۱۹۹۱، این نرخ واقعی برای ائتلاف حدود ۰.۰۴٪ (تقریباً ۱ در ۱۸۰۰–۲۵۰۰ سورتی) بود که بسیار پایین‌تر از پیش‌بینی برنامه‌ریزان (که گاهی تا ۲-۳٪ در روزهای اول انتظار داشتند) و کاملاً قابل قبول تلقی شد و در ۲۰۰۳ حتی پایین‌تر بود.
@ehsanviews
Post #977
1.11K
- 🫡 6
- 👍 2
- 😁 2
- 🤔 2