اقتصاد جهان در حال عبور به عصر فناوری، انرژی پاک و دیجیتال‌سازی است و لیتیوم و عناصر نادر خاکی در مرکز این تحول قرار گرفته‌اند. این مواد، نه به‌خاطر حجم مصرف، بلکه به‌دلیل نقش حیاتی‌شان در باتری خودروهای برقی، ذخیره‌سازی انرژی، شبکه‌های برق هوشمند، صنایع دفاعی و تجهیزات پیشرفته اهمیت راهبردی دارند.
بازار جهانی این مواد بشدت متمرکز و ژئوپلیتیکی است؛ چین بخش اصلی فرآوری عناصر نادر خاکی را در اختیار دارد و تعداد محدودی کشور، لیتیوم عرضه می‌کنند. تجربه تحریم‌ها نشان داده هر کشوری که به منابع راهبردی دسترسی و توان فرآوری نداشته باشد، آسیب‌پذیر و وابسته خواهد ماند.
ایران ظرفیت زمین‌شناسی قابل‌توجهی در شورابه‌های مرکزی و شرقی و باطله‌های معدنی دارد، اما فقدان داده اکتشافی عمیق، ضعف فناوری فرآوری و نبود سیاست مشخص موجب شده این فرصت، مثل بسیاری منابع دیگر، در حاشیه بماند. اگر ورود ایران فقط به استخراج خام محدود بماند، خام‌فروشی تکرار می‌شود و کشور بار دیگر از خلق ثروت واقعی جا می‌ماند.
بی‌توجهی به لیتیوم و عناصر نادر خاکی یعنی افزایش وابستگی به واردات، توقف توان توسعه صنایع نوظهور و تهدید امنیت صنعتی کشور. در مقابل، اقدام به‌موقع می‌تواند ایران را از یک فروشنده مواد خام به یک بازیگر فناوری‌محور با اشتغال دانش‌بنیان و صادرات با ارزش افزوده بالا تبدیل کند.
در صورت تغییر شرایط کنونی لیتیوم و عناصر نادر خاکی، کلید ورود ایران به اقتصاد آینده‌اند.
@ehsanviews
Post #943
2.22K
- 👍 30
- ❤ 3
- ⚡ 1