آخرین آمارهای رسمی از بازار چین یک نکته مهم را فاش کرده: ذخایر نقره در هر دو بورس بزرگ شانگهای (SGE و SHFE) به کمترین سطح در یک دهه اخیر سقوط کرده‌اند.
وقتی چین به عنوان بزرگ‌ترین مصرف‌کننده نقره دنیا تا این حد انبارهایش را خالی می‌کند، فقط یک معنی دارد: کمبود عرضه نقره در پیش است.

جالب‌تر اینکه این اتفاق دقیقاً زمانی رخ می‌دهد که چین رکورد صادرات نقره را هم زده؛ یعنی حجم عظیمی از نقره فیزیکی از کشور خارج شده، در حالی که داخل چین نیاز صنعتی از همیشه بیشتر است.

اما داستان وقتی جذاب‌تر می‌شود که این وضعیت را با سوپر‌سایکل قبلی نقره در سال‌های ۲۰۱۱–۲۰۰۸ مقایسه کنیم:
در دوره ۲۰۱۱ ذخایر جهانی کم بود، اما صفر نشده بود. امروز انبارهای چین ته کشیده.
آن زمان تقاضا بیشتر سرمایه‌گذاری بود؛ امروز تقاضای صنعتی برای خورشیدی‌ها، خودروهای برقی، نیمه‌رساناها و 5G بزرگ‌ترین عدد تاریخ است.
تولید معادن در ۲۰۱۱ در حال افزایش بود؛ اما امروز ۵ سال است عرضه جهانی رو به کاهش است.
نقدینگی جهانی امروز ۲ تا ۳ برابر بزرگ‌تر از زمان QE سال‌های ۲۰۰۸–۲۰۱۱ است.

چین در ۲۰۱۱ خریدار آرام و پیوسته نقره بود؛ امروز ناچار شده ذخایر را تخلیه کند و احتمالا به‌زودی واردکننده سنگین می‌شود.

تمام این‌ها کنار هم یک پیام روشن دارد:
بازار نقره در آستانه یک سوپر‌سایکل قوی‌تر از سال ۲۰۱۱ قرار گرفته است. وقتی هم‌زمان
ذخایر خالی، عرضه محدود، تقاضای صنعتی انفجاری و موج جدید چاپ پول در یک نقطه به‌هم می‌رسند، معمولاً بازار وارد یک رالی قدرتمند می‌شود. نقره در سال ۲۰۱۱ تا ۴۹ دلار رفت؛اما امروز از هر نظر بنیادی، محرک‌های بازار قوی‌تر از آن دوره است.

اگر جایی در بازار کالایی به‌دنبال ارزش واقعی و پتانسیل رشد چندساله باشید، نقره یکی از کم‌ریسک‌ترین نامزدهاست.

@ehsanviews