هفته قبل گفتیم رشد نرخ‌های بلندمدت در حال تبدیل شدن از یک مسئله صرفاً پولی به یک مسئله مالی و بودجه‌ای است. این هفته تصویر تغییر کرده است. اکنون فدرال رزرو روی نرخ‌های کوتاه‌مدت فشار می‌آورد و وزارت خزانه‌داری در تلاش است بخش بلندمدت را آرام نگه دارد. فعلا نتیجه، تخت‌تر شدن منحنی بازده است. هنوز نشانه‌ای از بحران مالی گسترده نداریم، اما تعادل شکننده‌تر شده است.

باید دید آیا دولت می‌تواند هزینه استقراض بلندمدت را مهار کند، در حالی که فدرال رزرو همزمان شرایط پولی را سخت‌تر می‌کند؟

اگر بتواند، احتمالا شاهد تخت‌تر شدن بیشتر منحنی و فشار انتخابی روی ارزش‌گذاری سهام خواهیم بود و اگر نتواند و نرخ‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت با هم بالا بروند، بازار وارد مرحله بسیار خطرناک‌تری خواهد شد.

@ehsanviews